Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Δεισιδαιμονίες: Ο αριθμός 13

Η πεποίθηση πως το νούμερο 13 είναι άτυχο είναι τόσο διαδεδομένη, που οι ρίζες της είναι ασαφής. Διαφορετικές θεωρίες την συνδέουν με την Χριστιανική παράδοση (για μία ακόμα φορά σχετίζοντάς την με το Μυστικό Δείπνο, όπου ο Ιούδας λέγεται πως κάθησε στην δέκατη τρίτη θέση στο τραπέζι), την λαϊκή παράδοση των Βίκινγκ (ο κατεργάρης θεός Λόκι που είναι ο δέκατος τρίτος) και το Περσικό ζωδιακό κύκλο (στον οποίο υπάρχουν δώδεκα ζώδια, αφήνοντας το νούμερο δεκατρία να αντιπροσωπεύει το χάος).

Ο συγκεκριμένος φόβος της Παρασκευής και 13ης κρατάει από τον 19ο αιώνα, συνδυάζοντας δύο παλιές προλήψεις: το φόβο του αριθμού 13 και την πεποίθηση πως οι Παρασκευές είναι άτυχες μέρες.

Ο νοσηρός φόβος του αριθμού 13 είναι γνωστή με τον τεχνικό όρο «triskaidekaphobia», και είναι τόσο κοινή που πολλά κτίρια δεν έχουν 13ο όροφο, πηγαίνοντας κατευθείαν από το 12 στο 14.

Δεισιδαιμονίες: Η Μαύρη Χήρα

Η νυχτοπεταλούδα, Μαύρη Χήρα (Ascalapha odorata) θεωρείται ένας οιωνός θανάτου και ατυχίας, κατά μήκος της Καραϊβικής και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Στο Μεξικό πιστεύεται πως όταν μία Μαύρη Χήρα πετάξει στο σπίτι κάποιου που είναι άρρωστος, αυτό σημαίνει πως ο θάνατός του είναι κοντά. Στην Τζαμάικα, που είναι γνωστή ως «duppy bat», πιστεύεται πως είναι μία χαμένη ψυχή και φέρνει μαζί της κακή τύχη. Ενώ αυτή η νυχτοπεταλούδα θεωρείται υπεύθυνη για δεισιδαιμονία, δεν είναι και η μόνη. Πεταλούδες κάθε είδους έχουν από παλιά συσχετιστεί με τον θάνατο σε πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής.

Η Μαύρη Χήρα αναφέρθηκε με έναν ιδιαίτερα μακάβριο τρόπο στο μυθιστόρημα Σιωπή των Αμνών, αλλά αντικαταστάθηκε με την Death’s Head πεταλούδα της νύχτας στην κινηματογραφική έκδοση, πιθανότατα επειδή αυτή η πεταλούδα δείχνει πιο τρομακτική.

Δεισιδαιμονίες: Γράμματα αλυσίδες

Τα γράμματα αλυσίδας (chain letters) είναι ένα παλιό φαινόμενο, που φτάνει πίσω μέχρι το 1888. Πρόκειται για γράμματα που ζητούν από τον αποδέκτη τους να τα αντιγράψει και να τα μεταβιβάσει, συχνά προειδοποιώντας τους προληπτικούς πως κάποια τρομερή μοίρα θα τους περιμένει εάν δεν το κάνουν (συχνά δίνουν παραδείγματα από άσχημα πράγματα που έτυχαν σε ανθρώπους που δεν συνέχισαν να τα προωθούν).

Η άφιξη του email και μετά των social networks, που έκαναν ακόμα πιο εύκολη τη μεταβίβασή τους, φυσικά αύξησε την δημοφιλία του «chain mail». Ενώ πολλά «chain letters» είναι απάτες που θέλουν να κλέψουν χρήματα, οι λόγοι πίσω από τα πιο προληπτικά είναι ασαφή… Πέρα από μία απλή επιθυμία να δει κανείς μέχρι πόσο πολύ μπορεί να εξαπλωθεί κάτι.

Δεισιδαιμονίες: Περπατώντας κάτω από σκάλες

Περπατώνας κάτω από μία σκάλα θεωρείται ευρέως πως είναι γρουσουζιά. Πάρα κάποιες θεωρίες που υποστηρίζουν πως αυτό έχει να κάνει με το τρίγωνο που σχηματίζεται από τη σκάλα που αντιπροσωπεύει την Αγία Τριάδα της Χριστιανοσύνης, η πιο πιθανή εξήγηση είναι πολύ πιο απλή και προφανής. Περπατώνας κάτω από σκάλες είναι πραγματικά επικίνδυνο. Στην πραγματικότητα έχει να κάνει με την κοινή λογική να προστατευτεί η υγεία, ουσιαστικά μία συμβουλή ασφαλείας που απλώς την έχουν μεταμορφώσει σε μία δεισιδαιμονία.

Δεισιδαιμονίες: 666

Hexakosioihexekontahexaphobia – αυτός είναι ο τεχνικός όρος για το φόβο στον αριθμό 666, αλλιώς γνωστό ως Ο Αριθμός του Διαβόλου. Αυτή η πρόληψη σαφέστατα προέρχεται από τον Χριστιανισμό. Το νούμερο αναφέρεται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης πως είναι ο εκπρόσωπος του Σατανά. Κέρδισε δημοτικότητα από την συχνότατη αναφορά του σε ταινίες όπως η Προφητεία, και το πήρε πολύ στα σοβαρά ο πρώην Αμερικανός Πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν, ώστε όταν μετακόμισε σ’ ένα ιδιωτικό σπίτι προς το τέλος της προεδρίας του, έβαλε να αλλάξουν τον αριθμό του δρόμου από 666 σε 668.

Ωστόσο, μπορεί και όλοι να κάνουν λάθος όλο αυτό το διάστημα. Το 2005, μία ομάδα από σπουδαστές ανακάλυψε αποδείξεις πως ο αριθμός αρχικά ήταν ο 616 και όχι ο 666…

Δεισιδαιμονίες: Χυμένο Αλάτι

Είναι μία παλιά δεισιδαιμονία αυτή που θέλει όταν χύνεις κατά λάθος αλάτι να είναι ένα κακό σημάδι. Πιστεύεται πως η καταγωγή της κρατάει από την Χριστιανική παράδοση, επειδή ο Ιούδας ο Ισκαριώτης είχε ρίξει επίτηδες αλάτι στο Μυστικό Δείπνο λίγο πριν προδώσει τον Ιησού. Στην πραγματικότητα, οι ρίζες της είναι πολύ πιο… ρεαλιστικές. Μέχρι πρόσφατα, το αλάτι ήταν πολύ ακριβό, έτσι το να χύνεις ήταν κάτι μία ιδιαίτερη γρουσουζιά. Επίσης χρησιμοποιήθηκε ως ένα δείγμα φιλίας και φιλοξενίας. Το να χύνεις το αλάτι που σου προσέφερε ο οικοδεσπότης σου ήταν ένα κακό σημάδι.

Όπως σχεδόν με τις μαύρες γάτες, το να χύνεις αλάτι μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα. Μία άλλη συνηθισμένη δεισιδαιμονία είναι πως εάν ρίξεις λίγο αλάτι πίσω από τον αριστερό σου ώμο αυτό φέρνει τύχη και κρατάει μακριά τον διάβολο.

Δεισιδαιμονίες: Η Ημέρας της Μαρμότας:

Η πρόληψη πως ένα μεγάλο τρωκτικό μπορεί να προβλέψει τον καιρό (εάν δει την σκιά του, τότε η άνοιξη θα έρθει νωρίς. Εάν δεν το κάνει τότε o χειμώνας θα συνεχίσει για έξι ακόμα εβδομάδες) μπορεί να μοιάζει γελοία. Αυτό όμως δεν την σταματά από το να είναι απίστευτα δημοφιλής στην Αμερική και στον Καναδά, τόσο πολύ που μία από τις πιο διάσημες μαρμότες, ο Punxsutawney Phil της Πενσιλβανίας, αποθανατίστηκε στο φιλμ που έφερε το ίδιο όνομα (παραπάνω φωτο). Η παράδοση που θέλει τις σκιές των ζώων να προβλέπουν τον ερχομό της άνοιξης, κρατάει από την παλιά Γερμανική δεισιδαιμονία της «Candlemas Day», έθιμο που το έφεραν στην Αμερική οι Γερμανοί μετανάστες.

Όμως πόσο καλός είναι ο Punxsutawney Phil ως μετεωρολόγος; Πολύ κακός είναι η αλήθεια. Σύμφωνα με το Stormfax Weather Almanac, ψάχνοντας το ρεκόρ του για ένα διάστημα πάνω από ένα αιώνα, η πρόβλεψή του αποδείχθηκε σωστή μόνο κατά ένα ποσοστό 39%.

Δεισιδαιμονίες: Σπασμένοι καθρέφτες

Είναι συνηθισμένη πρόληψη πως ένας σπασμένος καθρέφτης θα φέρει επτά χρόνια κακής τύχης. Πιστεύεται ως αυτή πεποίθηση έχει τη βάση της στην ιδέα πως ένας καθρέφτης μπορεί να «παγιδεύσει» ένα μέρος της ψυχής σου. Έτσι όταν ένας καθρέφτης σπάει, μέρος από την ψυχή σου σπάει κι αυτή. Αυτός είναι και ο λόγος που σε ορισμένες κουλτούρες καλύπτουν όλους τους καθρέφτες και τις επιφάνειες που αντανακλούν σ’ ένα σπίτι όταν κάποιος έχει πεθάνει, έτσι ώστε η ψυχή τους να μπορεί να φύγει από το κτίριο χωρίς να παγιδευτεί στον καθρέφτη.

Δεισιδαιμονίες: Σταυρώνοντας τα δάχτυλα

Το να σταυρώνουμε τα δάχτυλα για καλή τύχη (ή, κάνοντάς το στα κρυφά, για να ξεφύγουμε να κρατήσουμε μία υπόσχεση) είναι κάτι που συνηθίζεται παγκοσμίως, ωστόσο η καταγωγή αυτής της πρόληψης είναι ασαφής. Μοιάζει πως είναι πιο συνήθης στις Χριστιανικές χώρες, κάτι που υποδεικνύει πως σχετίζεται με το Χριστιανικό σήμα του σταυρού. Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για μία παλιά Παγανιστική ή Σκανδιναβική χειρονομία, ή πιθανόν μία πρόληψη καλής τύχης που προήλθε από τους τοξότες κατά την διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου ανάμεσα στην Βρετανία και την Γαλλία (οι τοξότες χρησιμοποιούσαν τα δύο βασικά τους δάχτυλα για να τραβήξουν το τόξο).

Δεισιδαιμονίες: Dead Man’s Hand

Το Dead Man’s Hand – ένα ζευγάρι από μαύρα οκτάρια και ένα ζευγάρι από μαύρους άσσους, συν ένα οποιοδήποτε πέμπτο χαρτί- θεωρείται ένα άτυχο χαρτί στο πόκερ (έστω κι αν στην πραγματικότητα είναι ένα αρκετά καλό). Γιατί αυτό; Επειδή ο μύθος θέλει πως αυτά ήταν τα χαρτιά που κρατούσε ο Wild Bill Hickok, ο διάσημος σερίφης και πιστολάς της Άγριας Δύσης, όταν τον πυροβόλησαν και σκότωσαν ενώ έπαιζε πόκερ στο Deadwood το 1876. Υπάρχουν πολύ λίγες έστω ενδείξεις πως η ιστορία είναι αληθινή -δεν υπάρχει καμία αναφορά της εποχής για τα χαρτιά που κρατούσε- αλλά αυτό δεν έχει σταματήσει τους προληπτικούς τζογαδόρους να το πιστεύουν. Εάν δείτε ποτέ έναν χαρακτήρα σ’ ένα φιλμ να έχει αυτό το χαρτί, υπάρχει μία καλή πιθανότητα πως θα έχει ένα πολύ δυσάρεστο τέλος πολύ σύντομα.

Δεισιδαιμονίες: Gargoyles

Έχοντας μία σειρά από γκροτέσκ αγάλματα και πρόσωπα έξω από το κτίριό σου, μπορεί να μην είναι το πλέον προφανές πράγμα να κάνεις, όμως η συχνότητα με την οποία τα συναντά κάποιος -από τα «Hunky Punks» και τα αρκετά άσεμνα «Sheela na gigs» της Ιρλανδίας και της Βρετανίας, μέχρι τα πραγματικά Gargoyles, όπως εκείνο πάνω από τον καθεδρικό της Notre Dame στο Παρίσι- αποδεικνύει το αντίθετο. Για να μπούμε σε τεχνικά θέματα, είναι ένα είδος «αποτροπαϊκής» μαγείας, κάτι που έχει ως πρόθεση να τρομάξει το κακό. Και τα πραγματικά gargoyles υπηρετούν επίσης έναν άλλον πιο πρακτικό σκοπό, αφού τα στόματά τους είναι στόμια απ’ όπου φεύγει το νερό της βροχής από τις στέγες των εκκλησιών.

Δεισιδαιμονίες: Μάκβεθ

Οι ηθοποιοί μπορούν να γίνουν μία πολύ προληπτική ομάδα. Και πουθενά αυτό δεν είναι πιο προφανές από το έργο Μάκβεθ, του Σαίξπηρ (στην παραπάνω φωτογραφία βλέπουμε τον Ίαν ΜακΚέλεν και την Τζούντι Ντενς σε μία παραγωγή του έργου το 1976). Η δεισιδαιμονία έχει να κάνει με το γεγονός πως λέγοντας «Μάκβεθ» στο θέατρο (εκτός φυσικά από την ώρα που παίζεται το έργο) αυτό θα φέρει ατυχία στην παραγωγή, γι’ αυτό και οι ηθοποιοί το λένε απλώς «The Scottish Play». Παραγωγές του Μάκβεθ λέγεται πως υπήρξαν σκέτος μαγνήτης καταστροφών, με το μύθο να λέει πως μία φορά ο πρωταγωνιστής σκοτώθηκε όταν χρησιμοποιήθηκε ένα αληθινό σπαθί αντί για ένα ψεύτικο.

Η άλλη πιο γνωστή πρόληψη των ηθοποιών είναι πως εάν ευχηθείς σε κάποιον «καλή τύχη» πριν βγει στην σκηνή, αυτό θα του φέρει στην πραγματικότητα το αντίθετο. Γι’ αυτό οι ηθοποιοί εύχονται ο ένας στον άλλον «break a leg», υπό την έννοια πως με το να εύχονται κακή τύχη, αυτό θα φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Η ακριβής καταγωγή αυτής της δεισιδαιμονίας δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά πιστεύεται πως έχει τις ρίζες της στα 1920.

Δεισιδαιμονίες: Μαύρες Γάτες

Τις μαύρες γάτες τις θεωρούσαν από παλιά στις Δυτικές κουλτούρες ως σημάδι κακής τύχης και τις έχουν συνδέσει με μάγισσες, ενώ πολλές κουλτούρες πιστεύουν πως όταν μία μαύρη γάτα διασχίζει το δρόμο σου, αυτό σημαίνει πως θα σε βρει κάποια καταστροφή ή ακόμα και θάνατος. Οι τζογαδόροι φοβούνται ιδιαίτερα την κατάρα της μαύρης γάτας, πολλοί από τους οποίους πιστεύουν πως εάν δουν μία μαύρη γάτα ενώ πηγαίνουν στο καζίνο, θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα πλάνα τους να παίξουν εκεί. Ωστόσο οι μαύρες γάτες δεν σημαίνουν μόνο άσχημα νέα. Σε κάποιους πολιτισμούς βέβαια, συμπεριλαμβανομένων της Ιαπωνίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, ισχύει το αντίθετο, δηλαδή οι μαύρες γάτες θεωρούνται πως φέρνουν τύχη.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Ο Δαίμονας και η Γιαγιά

Συνέβη πριν τρία χρόνια στη γιαγιά μου. Εκεί που κοιμόταν αισθάνθηκε ένα πλάσμα σε μέγεθος μικρού παιδιού να ανεβαίνει πάνω της προσπαθώντας να την πνίξει

Η γιαγιά μου, όπως είναι λογικό εξάλλου, ξύπνησε και είδε πάνω της να είναι γαντζωμένο ένα πλάσμα κόκκινο με αρκετά τρομακτικό πρόσωπο..! Το δέρμα του δεν ήταν σαν το δικό μας αλλά ήταν κάπως ανάγλυφο σαν να έχει καεί..! το πλάσμα μόλις την είδε έμεινε ακίνητο και την κοίταζε αρκετά επίμονα..!

Η γιαγιά μου τρόμαξε πολύ και προσπάθησε να ξυπνήσει τον παππού μου ο οποίος κοιμόταν διπλά της! Όμως όταν άρχισε να τον σκουντάει και να του φωνάζει για να ξυπνήσει κατάλαβε αμέσως ότι ο παππούς μου δεν θα ξύπναγε και έτσι έπρεπε να αντιμετωπίσει μόνη της εκείνο το τρομακτικό πλάσμα.

Η γιαγιά φοβισμένη άρχισε να κοιτάει από δω κι από κει για να βρει τπτ με το οποίο θα μπορούσε να χτυπήσει αυτό το φοβερό πλάσμα! μόλις το μάτι της έπεσε στο κομοδίνο αμέσως κατάλαβε την αιτία που αυτό το πλάσμα ήταν τώρα ακίνητο και φοβισμένο!
Ήταν μια εικόνα της Παναγιάς που έχει εκεί κοντά η γιαγιά μου για καλό και για κακό!

Μόλις λοιπόν αυτός ο μικρός δαίμονας συνειδητοποίησε ότι η γιαγιά μου έχει καταλάβει την αιτία που ήταν τόσο φοβισμένος έδειξε ότι το ξεπέρασε και ήταν έτοιμος να πνίξει τη γιαγιά μου για τα καλά!

Τότε έγινε μια πραγματικά μεγάλη μάχη ανάμεσα στο δαίμονα και στη γιαγιά μου! Αναποδογυρίσανε πολλές φορές πάνω στο κρεβάτι μέχρι που τώρα η γιαγιά μου ήταν από πάνω και ο δαίμονας από κάτω!

Το πλάσμα θέλοντας να ξεφύγει αλλά και να κάνει κακό στη γιαγιά έμπηξε τα νύχια του ακριβώς στο μέρος που βρίσκονται τα πλευρά μας! Έβγαλε αμέσως το χέρι του και η γιαγιά μου άρχισε τότε να λέει το πάτερ ημών για να διώξει το δαίμονα από το σπίτι!!!!!

Τα κατάφερε αλλά τώρα ήταν αρκετά χτυπημένη για να κάτσει να σκεφτεί τι θα γίνονταν όλα αυτά τα αίματα από τη ντουλάπα και από τους τοίχους!

Την άλλη μέρα πήγαν στο σπίτι η μαμά μου και μια θεία μου για να καθαρίσουν το σπίτι και αντίκρισαν ένα δωμάτιο με πεσμένη κάτω και σπασμένη την εικόνα αυτή της Παναγίας! Τα ντουλάπια ήταν γεμάτα αίματα και το ίδιο και τα σεντόνια!

Η γιαγιά μου τους εξήγησε τι ακριβώς έγινε! Δεν είχαν πειστεί μέχρι τη στιγμή που η γιαγιά μου σήκωσε τη μπλούζα της και τους έδειξε τα πέντε νύχια τα οποία μέχρι και σήμερα έχουν μείνει πάνω στο σώμα της!

Από τότε η γιαγιά μου πάντα πριν κοιμηθεί βγαίνει έξω στη βεράντα και κάνει το σταυρό της κοιτώντας όλες τις μεριές του δρόμου! Μετά πάει και κοιμάται αλλά πάντα έχει διπλά της μια εικόνα της Παναγίας!

Το στίγμα αυτό έχει μείνει από τότε και η γιαγιά μου δε μπορεί να κοιμηθεί πολλές ώρες συνεχόμενα! Περίπου κάθε τρεις ώρες ξυπνάει!! Όταν πρωτάκουσα την ιστορία αυτή η αλήθεια είναι πως δεν πίστεψα τπτ και για αυτό έχω κάπως μετανιώσει, αλλά μόλις είδα κι εγώ τα σημάδια αυτά πείστηκα για τα καλά.....!!!

Όταν μετά από κάποιο καιρό που όλα αυτά εγώ τα συζήτησα με τη μαμά μου, μου είπε πως όντος εκείνη και η θεία μου καθάρισαν κάποια αίματα από τα έπιπλα αλλά πιθανώς η γιαγιά μου αυτά όλα να τα ονειρεύτηκε! Ίσως όλα αυτά να τα πιστεύει και η μαμά μου αλλά να μου τα λέει για να μην φοβηθώ! Παίζει κι αυτό..! Τι να πω..? Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έγινε εκείνο το βραδύ αλλά μπορώ να πω πως αυτά τα σημάδια ήταν αρκετά φοβερά!

Το όλο περίεργο είναι πως όταν αργότερα η γιαγιά μου πήγε στην εκκλησιά για να δει τι μπορεί να γίνει με αυτά τα νύχια και αν πρέπει να τα βγάλει, ο ιερέας της είπε ότι δεν πρέπει να τα βγάλει γτ από δω και πέρα αυτά θα λειτουργούν κάπως σαν φυλαχτό.....!!!!

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Ένα Σέξι Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα

Ένα Σέξι Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα Sexy Christmas Greetings

Τα Τρομακτικά Χριστούγεννα της Ελβίρας

Elvira's Scary Christmas Τα Τρομακτικά Χριστούγεννα της Ελβίρας

O στύλος της γης…

Κάτω από τη γη υπάρχει ένα μεγάλο δέντρο σαν στύλος πελώριος και γερός, και βαστάει τη γη. έτσι έλεγαν οι παλαιότεροι. Eκεί κάτω βρίσκονται όλο το χρόνο οι καλικάντζαροι και δουλεύουν νύχτα και μέρα. Προσπαθούν να κόψουν το στύλο, που βαστάει τη γη, γιατί θέλουν να τη δουν να γκρεμίζεται και να γελούν. Xτυπούν λοιπόν με μικρά τσεκουράκια και πριονίζουν με πριονάκια. Kάθε χρόνο μόλις ζυγώνουν να το κόψουν, νάσου και έρχονται τα Χριστούγεννα.

― Άιντε, πάμε τώρα να γλεντήσουμε λίγο πάνω στη γη, πειράζοντας τους ανθρώπους, γιορτές ημέρες που ήρθαν. Πάμε και στο γυρισμό μας το αποκόβουμε.

Έρχονται λοιπόν κοντά μας. Στο γυρισμό τους όμως βρίσκουν το δέντρο να έχει θρέψει. Kαι τότε αρχίζουν πάλι από την αρχή.

Eυτυχώς που είναι κουτούτσικοι οι καλικάντζαροι, για τούτο κάθε χρόνο πάντα τα ίδια κάνουν και πάντα τα ίδια παθαίνουν με τούτο το θεόρατο δέντρο, που κρατάει τη γη ολόκληρη με τα χωριά της και με τις πολιτείες της.

η ιστοριούλα είναι από το blog του Κώστα Δαβανέλου (http://konstantinosdavanelos.blogspot.com)

O μυλωνάς και ο καλικάντζαρος…

Mια φορά ένας μυλωνάς είχε ωραία φωτιά με κάρβουνα στο μύλο του και έψηνε μια σούβλα κρέας. Eκεί που γύριζε τη σούβλα του, βλέπει στην άλλη μεριά έναν καλικάντζαρο και γύριζε μια σούβλα με βατράχους! Δεν του μίλησε διόλου. Ύστερα από λίγο τον ρωτά ο καλικάντζαρος πώς τον λένε.

― Eαυτό με λένε, του λέει ο μυλωνάς.

Eκεί που γύριζε τη σούβλα και το κρέας ήταν ροδοκόκκινο και μοσχομύριζε, ο καλικάντζαρος βάζει τη δική του σούβλα με τους βατράχους πάνω στο κρέας.

Πατ! Δεν αργεί ο μυλωνάς και του φέρνει μια με ένα αναμμένο δαυλί και, καθώς ο καλικάντζαρος ήταν γυμνός, τον κατάκαψε!

Φωνές και κακό ο καλικάντζαρος!

―Bοηθάτε, αδέρφια, γιατί μ’ έκαψαν!

―Bρε, ποιος σ’ έκαψε; του λέγουν οι άλλοι καλικάντζαροι απ’ έξω.

―O Eαυτός μ’ έκαψε, τους λέει εκείνος από μέσα.

―Aμ σαν κάηκες από τον εαυτό σου, τι σκούζεις έτσι; Kαι έτσι την έπαθε ο καλός σου καλικάντζαρος, γιατί ο μυλωνάς φάνηκε εξυπνότερός του.

η ιστοριούλα είναι από το blog του Κώστα Δαβανέλου (http://konstantinosdavanelos.blogspot.com)

Οι Καλικάντζαροι

Οι καλικάντζαροι είναι μαυριδεροί, τριχωτοί, με ουρά και μακριά χέρια. Ζουν στα έγκατα της γης και με ένα μεγάλο πριόνι αγωνίζονται να κόψουν τον τεράστιο ξύλινο στύλο που κρατά στη θέση της τη γη. Ο στύλος όμως είναι πολύ χοντρός και γι αυτό χρειάζεται μεγάλη και μακρόχρονη προσπάθεια.

Τις παραμονές των Χριστουγέννων τα έχουν σχεδόν καταφέρει και το στήριγμα της γης είναι έτοιμο να κοπεί και να πέσει. Χαρούμενοι που τα κατάφεραν επιτέλους, οι καλικάντζαροι βγαίνουν επάνω τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους και για να μην σωριαστεί η γη στα κεφάλια τους.

Οι καλικάντζαροι είναι χιλιάδες και ξετρυπώνουν στην επιφάνειά της από κάθε τρύπα. Φοβούνται πολύ το φως και γι' αυτό τη μέρα κρύβονται. Βγαίνουν όμως από τους κρυψώνες τους τη νύχτα και πειράζουν τους ανθρώπους. Μικρά και ευκίνητα, καθώς είναι, μπαίνουν στα σπίτια απ' όπου βρουν. Από τις καμινάδες, τις κλειδαρότρυπες, τις χαραμάδες των πορτών και των παραθυριών.

Τους αρέσει να πλατσουρίζουν μέσα στα δοχεία που έχουν οι νοικοκυρές το λάδι, στα τηγάνια, στα τσουκάλια, στα πιάτα. Λερώνουν τα φαγητά με τα ακάθαρτα νύχια τους και αφήνουν τις ακαθαρσίες τους όπου βρουν. Τίποτε βέβαια δεν κλέβουν, αλλά αναστατώνουν τόσο πολύ το σπίτι που το κάνουν αγνώριστο.

Η ονομασία Καλικάντζαροι προέρχεται από το επίθετο «καλός» και από το «κάνθαρος». Η αρχή των μύθων που είναι σχετικοί με τους καλικάντζαρους βρίσκεται στην αρχαιότητα. Οι Αρχαίοι πίστευαν πως οι ψυχές σαν έβρισκαν την πόρτα του ‘Aδη ανοιχτή, ανέβαιναν στον απάνω κόσμο και τριγύριζαν παντού χωρίς έλεγχο και περιορισμούς.

Πολύ αργότερα οι Βυζαντινοί, γιόρταζαν το Δωδεκαήμερο με μουσικές, τραγούδια και μασκαρέματα. Οι άνθρωποι, έχοντας κρυμμένα τα πρόσωπά τους, έκαναν με πολύ θάρρος και χωρίς ντροπή ό,τι ήθελαν. Πείραζαν τους ανθρώπους στους δρόμους, έμπαιναν απρόσκλητοι σε ξένα σπίτια κι αναστάτωναν τους νοικοκύρηδες: ζητούσαν λουκάνικα και γλυκά για να γλιτώσουν απ' αυτούς έκλειναν πόρτες και παράθυρα. Οι μασκαρεμένοι όμως έβρισκαν πάντα κάποιους τρόπους να εισβάλλουν στα ξένα σπίτια, ακόμα κι από τις καμινάδες. Κι όλα αυτά για δώδεκα μέρες, ως την παραμονή των Φώτων, οπότε με το Μεγάλο Αγιασμό όλα σταματούσαν κι οι άνθρωποι ησύχαζαν.

Ετσι και σήμερα, οι καλικάντζαροι εξαφανίζονται τα Φώτα με τον αγιασμό των νερών. Φεύγουν τότε λέγοντας: «Φεύγετε να φεύγουμε κι έφτασε ο τουρλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του...»

Πηγή: explorecrete.com

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Ένας πρώην δασοφύλακας ανακάλυψε ένα έντομο… γιγαντιαίων διαστάσεων σε ένα απομακρυσμένο νησάκι της Νέας Ζηλανδίας. Το Weta Bug, όπως ονομάστηκε, εντοπίστηκε πάνω σε ένα δέντρο και πλέον, απολαμβάνει την κορυφή της λίστας με τα μεγαλύτερα έντομα στον κόσμο!

Giant Weta 1 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Αυτό το σπάνιο ερπετοειδές ζει στο Little Barrier της Νέας Ζηλανδίας, όπου φαίνεται ότι έχει στήσει το δικό του «οχυρό», καθώς εκεί ζουν και άλλα 70 είδη εντόμων της οικογενείας του. Μάλιστα το Weta Bug θεωρούταν εξαφανισμένο μετά την… επιδρομή αρουραίων στο νησί.

Giant Weta 7 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Το βάρος του συγκεκριμένου εντόμου είναι όσο τριών ποντικιών μαζί, ενώ το μέγεθός του, μπορείτε να το διακρίνετε στις φωτογραφίες. Ο άνθρωπος μάλιστα που το ανακάλυψε ξεκίνησε να το ταΐζει ένα καρότο, το οποίο το Weta Bug άνετα θα έτρωγε ολόκληρο αν δεν το σταμάταγε ο ίδιος!

Giant Weta 6 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Giant Weta 8 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Giant Weta 5 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Giant Weta 4 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Giant Weta 3 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Giant Weta 2 Το μεγαλύτερο έντομο στον κόσμο!!

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Scarification: Το τατουάζ του τρόμου

Το scarification είναι ένα «εναλλακτικό» τατουάζ για όσους δεν φοβούνται τον πόνο αλλά ούτε και τα… αίματα!

Ξεχάστε τις λεπτές βελόνες και τα χρώματα κάτω από το δέρμα και αφεθείτε για λίγο (τρόπος του λέγειν!) στα χέρια ενός έμπειρου… χειρουργού! Αυτός θα πάρει ένα κοφτερό νυστέρι και διάφορα μικροσκοπικά καλοτροχισμένα μαχαιράκια και θα έρθει… απειλητικά προς το μέρος σας! Θα κόψει το δέρμα σας σε διάφορα σημεία, ανάλογα με το σχέδιο που θέλετε να αποτυπωθεί, και θα σας στείλει στο σπίτι για ανάρρωση! Ο σκοπός είναι να δημιουργηθούν καλοσχηματισμένες ουλές, οι οποίες θα μείνουν εκεί… για πάντα! Το scarification κρατάει από πολύ παλιά, ενώ η καταγωγή του ανάγεται στο σημάδεμα των σκλάβων ως τιμωρία αλλά και στο τελετουργικό της ενηλικίωσης των αγοριών που πραγματοποιείται σε διάφορες αφρικανικές χώρες! Τα σχέδια περιλαμβάνουν πάνω κάτω ό,τι μπορείς να δει κάποιος και στο συνηθισμένο τατουάζ, με τη διαφορά ότι προτιμούνται μεγάλες εικόνες έτσι ώστε να μην πάει χαμένος τόσος πόνος και αίμα… Αν πονάει τώρα; Καλή ερώτηση! Όσο να πεις… Βέβαια χρησιμοποιείται αναισθητικό, αν και υπάρχουν πολλοί (τρελοί θα έλεγα!) που επιλέγουν να το κάνουν χωρίς τοπική αναισθησία με το (παράλογο) σκεπτικό ότι η εμπειρία δεν είναι πλήρης χωρίς τον πόνο. Για προχωρημένους, ακραίους, τολμηρούς ή προκλητικούς, το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό -αν και λίγο τρομακτικό-, αλλά καλού κακού ετοιμάστε το… κουτί των πρώτων βοηθειών!

scarification1 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification3 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification4 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification5 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification6 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification7 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification8 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»scarification9 ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Το τατουάζ του τρόμου λέγεται «scarification»

Καλές Γιορτές Από το Spooky Greek Story

Αγαπητοί αναγνώστες μας.

Θα ήθελα να σας ευχηθώ καλές γιορτές και ευτυχισμένα τρομακτικό (ελπίζω) το νέο έτος! Δυστυχώς εγώ θα είμαι από τους πολλούς άτυχους που την Πρωτοχρονιά θα βρίσκομαι σε σκοπιά στο 585 στρατόπεδο του Αργούς Ορεστικό υπηρετώντας την Μαμά Πατρίδα κρατώντας τους Καλικάντζαρους μακριά από τα σπίτια σας. Ευτυχώς θα έχω καλή παρέα εκεί! Ελπίζω να περάσετε όσο το δυνατόν καλύτερα γίνετε και μην ξεχάσετε να πιείτε κάτι και για μένα!

Ακόμα θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι στο Blog μας για τους ερχόμενους 7-8 μήνες θα έχει αραιότερα ποστ για τον παραπάνω λόγο.

Και πάλι καλές Γιορτές!
Lord Ellanor

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

«Κόκκινη» Σελήνη σήμερα…

«Κόκκινη» θα γίνει λίγο μετά τις 5 το απόγευμα του Σαββάτου η Σελήνη, λόγω ολικής έκλειψης.

Ο φυσικός δορυφόρος της Γης θα πάρει το χαρακτηριστικό κεραμιδί χρώμα της μερικής φάσης της έκλειψης και το όλο φαινόμενο θα διαρκέσει μέχρι τις 7:30 μ.μ. Θα είναι δε ορατό, καιρού επιτρέποντος, απ’ όλη τη χώρα.

Η ολική έκλειψη της Σελήνης είναι ένα από τα υπέροχα θεάματα που προσφέρει ο ουρανός. Γιατί στη διάρκεια που η Σελήνη βρίσκεται πλήρως στη σκιά της Γης η αντανάκλαση του Ηλιακού φωτός πάνω στον πλανήτη μας φτάνει στη Σελήνη και την «χρωματίζει» με μια παράξενη κεραμιδί απόχρωση που κάνει τον δορυφόρο μας να φαίνεται «κόκκινος». Στις σεληνιακές εκλείψεις διακρίνει κανείς εύκολα το σχήμα της σκιάς της Γης πάνω στη Σελήνη γεγονός που φανέρωσε στους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους το σφαιρικό σχήμα του πλανήτη μας.

Μία έκλειψη Σελήνης συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της Πανσελήνου και μόνον όταν η Σελήνη τύχει να περάσει μέσα από τη σκιά που ρίχνει η Γη στο διάστημα, αφού οι Σεληνιακές εκλείψεις συμβαίνουν όταν ο δορυφόρος μας, στην τροχιά του γύρω από την Γη, μπαίνει στην περιοχή της γήινης σκιάς.Για να διασχίσει τη σκοτεινή αυτή περιοχή χρειάζεται δύο σχεδόν ώρες, αφού διανύσει 10.000 περίπου χιλιόμετρα.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Ανέκδοτο: Η Υπηρέτρια

- Μπαμπά, υπάρχουν φαντάσματα στο σπίτι;
-΄Οχι παιδί μου, γιατί;
- Η υπηρέτρια μου είπε ότι εδώ υπάρχουν φαντάσματα!
-΄Ελα νεαρέ! Κόψε τις βλακείες!
- Γιατί καλέ μπαμπά;
- Παιδί μου, χαζό είσαι; Δεν έχουμε υπηρέτρια!

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Ποιο από τα δύο τμήματα είναι πιο ανοιχτόχρωμο?

Και τώρα κάτι που φαίνεται παράδοξο. Δείτε τη φωτογραφία παρακάτω. Ποιο από τα δύο τμήματα είναι πιο ανοιχτόχρωμο;


Το δεξιό απαντήσατε; Λάθος.
Και τα δύο τμήματα της φωτογραφίας είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους. Το ξέρω πολύ καλά γιατί τα έφτιαξα αντιγράφοντας το αριστερό στο δεξιό τμήμα. Το κάθε ένα κομμάτι αποτελείται από μια μεταβίβαση από ένα ανοιχτόχρωμο γκρίζο σε ένα λίγο σκουρότερο. Έτσι στο μέσον της εικόνας το σκουρότερο δεξιό μέρος του αριστερού κομματιού συναντά το ανοιχτότερο αριστερό μέρος του δεξιού κομματιού. Αυτό μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι το δεξιό κομμάτι έχει ανοιχτότερο χρώμα από το αριστερό. Αν κάναμε ένα διάγραμμα της φωτεινότητας της φωτογραφίας θα έμοιαζε με αυτό:

Και αν ακόμα δεν πειστήκατε και νομίζετε ότι σας λέω ψέματα... δείτε την παρακάτω εικόνα. Το ίδιο αρχικό σχέδιο με δυο λωρίδες γκρίζου χρώμτατος πάνω και κάτω. Το πάνω γκρίζο είναι το σκουρότερο και το κάτω το ανοιχτότερο από τα δύο που συνθέτουν την χρωματική μεταβίβαση σε κάθε κομμάτι.

Το σκουρότερο μέρος κάθε κομματιού (το δεξιό) έχει ίδιο χρώμα με την πάνω γκρίζα λωρίδα. Και η κάτω γκρίζα λουρίδα είναι ίδια με το ανοιχτότερο γκρίζο κάθε κομματιού (το αριστερό).

Στο παράδοξο αυτό παίζει ρόλο ο τρόπος που η αντίληψή μας ξεχωρίζει το όριο μεταξύ των δύο κομματιών. Η αντίληψή μας συγκεντρώνεται στο κέντρο της εικόνας στο όριο και βλέπει ότι δεξιότερα είναι ανοιχτότερο χρώμα. Έτσι "υποθέτει" ότι και ολόκληρο το δεξιό κομμάτι είναι ανοιχτόχρωμο. Αυτή η "υπόθεση" είναι που παραπλανεί.

Μήπως και ο τρόπος που κρίνουμε και ξεχωρίζουμε πολιτισμούς και ανθρώπους παραπλανάται από παρόμοιες "υποθέσεις". Μήπως δεν συμβαίνει το ίδιο: Βλέποντας τις επιφανειακές διαφορές παραπλανούμαστε και κρίνουμε το σύνολο (του ανθρώπου ή του πολιτισμού) σαν "διαφορετικό". Ενώ στην ουσία δεν είναι. Αλλά το χειρότερο είναι ότι όταν εξαπατούμαστε δεν γνωρίζουμε την εξαπάτηση. Γιατί δεν βρίσκουμε "λωρίδες" σύγκρισης για να βεβαιωθούμε για το αντίθετο;

Πώς περιστρέφεται η κοπέλα, Δεξια ή Αριστερα;

Δεν είναι τεστ. Δείτε πώς περιστρέφεται η κοπέλα; Δεξιόστροφα ή Αριστερόστροφα;

Αν βλέπετε να περιστρέφεται δεξιόστροφα ανήκετε στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού. Αν βλέπετε να περιστρέφεται αριστερόστροφα ή και τα δύο (δεξιά και αριστερά) τότε, φαίνεται ότι έχετε μια διαφορά από τον περισσότερο πληθυσμό στο πώς λειτουργεί ο εγκέφαλός σας.

Εξήγηση:
Δείτε την παρακάτω εικόνα. Είναι ένα στιγμιότυπο της προηγούμενης κίνησης. Μπορείτε να δείτε:
1.. την κοπέλα με γυρισμένη την πλάτη προς εσάς. Στην περίπτωση αυτή βλέπετε το δεξιό της πόδι ανασηκωμένο και το αριστερό στο έδαφος
2.. προσπαθήστε όμως, να δείτε την κοπέλα με γυρισμένο το πρόσωπό της προς εσάς. Τότε θα τη δείτε με το δεξιό πόδι στο έδαφος και το αριστερό ανασηκωμένο (δηλαδή αντίστροφα).
Το πώς βλέπει το μυαλό την εικόνα εξαρτάται...

Μερικοί βλέπουν μόνο τη δεξιόστροφη κίνηση. Μερικοί απ' αυτούς, αν τους πεις ότι θα μπορούσε κάποιος να δει και την αριστερόστροφη κίνηση δεν σε πιστεύουν...
"Άλλοι πιστεύουν ότι βλέπουν, και άλλοι βλέπουν ότι πιστεύουν". Αλλά ακόμα και αν πιστεύεις αυτό που βλέπεις, είναι τελικά αυτό που (πραγματικά) είναι;

Γρίφος: Μετασχηματισμός σε τετράγωνα

Μετάτρεψε τη σπείρα του διπλανού σχήματος σε τρία τετράγωνα μετακινώντας 4 σπίρτα

Γρίφος:Τέσσερα σε κάθε πλευρά

Με οκτώ νομίσματα σχημάτισε ένα τετράγωνο με τρία νομίσματα στην κάθε πλευρά, όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα.

Τώρα μετακίνησε τέσσερα νομίσματα, ώστε να σχηματιστεί ένα τετράγωνο με τέσσερα νομίσματα σε κάθε πλευρά!

Γρίφος: Μια ζόρικη τοποθέτηση

Τοποθέτησε τους αριθμούς 1 έως 8 στα τετράγωνα του διπλανού σχήματος, έτσι ώστε να μη γειτονεύουν οριζόντια, κάθετα ή διαγώνια οι αριθμοί που διαφέρουν κατά μία μονάδα

Γρίφος: Επικίνδυνοι αριθμοί

Ένας ιππότης ήθελε να μπει σ’ ένα κάστρο, στο οποίο έκρυβαν ένα μαγικό φίλτρο. Στάθηκε σ’ ένα θάμνο κοντά στην πύλη, χωρίς να φαίνεται και περίμενε να μάθει τον τρόπο με τον οποίο θα τα κατάφερνε.

Πράγματι, γρήγορα αντιλήφθηκε ότι σ’ όσους πλησίαζαν την πύλη ο φρουρός έλεγε έναν αριθμό και αυτοί αποκρίνονταν με έναν αριθμό. Στον αριθμό οκτώ η απάντηση ήταν τέσσερα, στο δώδεκα, έξι και στο έξι, τρία.

Εύκολο είναι σκέφτηκε ο ιππότης και πήγε προς την πύλη. Ο φρουρός τον κοίταξε για μια στιγμή και του είπε “δέκα”. Αυτός, βέβαια, χωρίς δισταγμό απάντησε “πέντε”, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει ένα βήμα και ο φρουρός τον κάρφωσε με το σπαθί του.

Τι θα ’πρεπε να έχει πει ο άτυχος ιππότης, για να μείνει ζωντανός και να μπει στο κάστρο;

Ο γρίφος του Αϊνστάιν

Υπάρχουν πέντε σπίτια πέντε διαφορετικών χρωμάτων. Σε κάθε σπίτι ζει ένας άνθρωπος διαφορετικής εθνικότητας. Οι πέντε ιδιοκτήτες πίνουν ένα συγκεκριμένο είδος ποτού. Καπνίζουν μία συγκεκριμένη μάρκα τσιγάρων και έχουν ένα συγκεκριμένο κατοικίδιο. 'Ολοι έχουν μεταξύ τους διαφορετικά κατοικίδια, διαφορετικές μάρκες τσιγάρων και διαφορετικά είδη ποτών.

Η ερώτηση είναι: Ποιος έχει το ψάρι;

ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

1. Ο Αγγλος μένει στο κόκκινο σπίτι.
2. Ο Σουηδός έχει σκύλο.
3. Ο Δανός πίνει τσάι.
4. Το πράσινο σπίτι είναι αριστερά από το άσπρο σπίτι.
5. Ο ιδιοκτήτης του πράσινου σπιτιού πίνει καφέ.
6. Αυτός που καπνίζει Pall mall εκτρέφει πουλιά.
7. O ιδιοκτήτης του κίτρινου σπιτιού καπνίζει Dunhill.
8. Αυτός που μένει στο μεσαίο σπίτι πίνει γάλα.
9. Ο Νορβηγός μένει στο πρώτο σπίτι.
10. Αυτός που καπνίζει Blends μένει δίπλα σ' αυτόν που έχει γάτες.
11. Αυτός που έχει το άλογο μένει δίπλα σ' αυτόν που καπνίζει Dunhill.
12. Ο ιδιοκτήτης που καπνίζει BluemaSters πίνει μπύρα.
13. Ο Γερμανός καπνίζει Prince.
14. Ο Νορβηγός μένει δίπλα στο μπλε σπίτι.
15. Αυτός που καπνίζει Blends έχει ένα γείτονα που πΙνει νερό.

Ο Αϊνστάιν έγραψε αυτό το γρίφο στον 20ό αιώνα. Υποστήριξε ότι το 98% των ανθρώπων δε μπορούν να τον λύσουν.

Λίλιθ - Η «εξαφανισμένη» πρώτη σύντροφος τού Αδάμ

Η Ιστορία της Λίλιθ σε ένα βίντεο!

Αν ερωτηθεί σήμερα κάποιος, ακόμη και ο πιο αδαής κι αμόρφωτος, «ποιοι ήταν οι πρωτόπλαστοι;», κατά 99% θα δώσει την «σωστή» απάντηση: Ο Αδάμ και η Εύα…

Είναι όμως έτσι; Ισχύει δηλαδή κάτι τέτοιο, ακόμη κι αν δεχθούμε ασυζητητί την «αλήθεια» και την «θεοπνευστία» τής Βίβλου;

Μια από τις άγνωστες, στον πολύ κόσμο, πτυχές τής Παλαιάς Διαθήκης (και κατ’ επέκταση, της Αγίας Γραφής για τον χριστιανικό κόσμο), είναι η παρουσία τής Λίλιθ. Μιας παρουσίας, στην οποία αποφεύγουν επιμελώς ν’ αναφέρονται («όπως ο Διάβολος το λιβάνι»), τόσο οι Εβραίοι ραβίνοι, όσο και οι Ιουδαιοχριστιανοί απολογητές.

Σύμφωνα με τα «απόκρυφα» τής Βίβλου, η γυναίκα που κλήθηκε να παίξει τον ρόλο τής συντρόφου τού Αδάμ, δεν ήταν η Εύα, αλλά ένα άλλο πρόσωπο: Η Λίλιθ. Σύμφωνα με μια ερμηνεία, ο Θεός δημιούργησε ταυτόχρονα τον Αδάμ και την Λίλιθ από χώμα, ενώ κατά μία άλλη, δημιούργησε τον Αδάμ ως ερμαφρόδιτο και στην συνέχεια διαχώρισε τις δύο φύσεις του. Μόνο που, σε κάθε περίπτωση, υπήρξε κι ένα…σοβαρό πρόβλημα. Η Λίλιθ δεν ήταν διατεθειμένη να υποδυθεί το υποταγμένο γυναικάκι απέναντι στον Αδάμ. Πέραν αυτού, έκανε το «λάθος» να προσπαθήσει να πείσει τον Αδάμ -κι ενάντια στις βουλές τού Θεού- πως η ερωτική πράξη, δεν γίνεται μόνο για…αναπαραγωγικούς σκοπούς… Ο Αδάμ προσπάθησε να την καθυποτάξει, αλλά μάταια. Η Λίλιθ τεντώνει κι άλλο το σκοινί, όταν προχωρεί στο μέγιστο αμάρτημα: Προφέρει το απαγορευμένο όνομα τού Θεού: Γιαχβέ. Ο Θεός όμως που δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί τέτοιες…«ριζοσπαστικές» και «ανατρεπτικές» ιδέες, οδηγεί τελικώς την Λίλιθ σε έξωση από τον Παράδεισο, η οποία καταλήγει στην αγκαλιά τού…Διαβόλου. Ο Θεός, στην συνέχεια, αφού προηγουμένως έχει αποτύχει ν’ «αλλάξει μυαλά» στην ατίθαση Λίλιθ, ικανοποιεί την επιθυμία τού Αδάμ που βίωνε πλέον την μοναξιά και δημιουργεί από τα πλευρά του, μία πιο…«λογική» γυναίκα: Την Εύα. Η συνέχεια, γνωστή…

Ως φαίνεται, οι ραβίνοι κάπου εδώ, έμπλεξαν τα μπούτια τους. «Δανειζόμενοι» μια προϋπάρχουσα μυθολογική οντότητα άλλων λαών (η Λίλιθ προϋπήρχε στις μυθολογικές παραδόσεις των Σουμερίων, Βαβυλωνίων, Ασσυρίων κ.ά.) και τοποθετώντας την στην ιουδαϊκή μυθολογία, εμβόλισαν την πατριαρχική δομή τής εβραϊκής κοινωνίας (αλλά και της χριστιανικής στην συνέχεια) με ένα στοιχείο καθαρά…«φεμινιστικό». Τα λάθη όμως «διορθώνονται». Έτσι, συμμαζεύοντας τ’ ασυμμάζευτα, με ένα «θεόπνευστο» κόψε-ράψε, η Λίλιθ, σήμερα έχει εξαφανιστεί από τις «ιερές» γραφές (τουλάχιστον, ως πρωτόπλαστη). Τόσο απλό…



Διαβάστε περισσότερα: http://www.pare-dose.net

Σούκουμπους

Η σούκουμπους (λατ. succubus, πληθυντικός succubi), συνήθως γνωστή μαζί με την αρσενική της έκφανση, ίνκουμπους, είναι θηλυκός δαίμονας που επισκέπτεται τους άντρες ενόσω κοιμούνται και προχωρεί σε σεξουαλική επαφή μαζί τους.

Συχνά παρουσιάζεται ως γοητευτική παρουσία, κυρίως σε πιο σύγχρονες απεικονίσεις, ωστόσο παλιότερα, και επειδή υφίσταται σε παραδόσεις διαφορετικών λαών, θεωρούνταν άσχημη και προκαλούσε φόβο με το δαιμονικό παρουσιαστικό της, καθώς απεικονιζόταν με ουρά και φτερά, παρόμοια με της νυχτερίδας.

Σύμφωνα με το σύγγραμμα Malleus Maleficarum του 1486, η σούκουμπους απομυζεί το σπέρμα των ανδρών που σαγηνεύει, το οποίο χρησιμοποιεί ο ίνκουμπους για να αφήσει εγκύους τις γυναίκες που γοητεύει αυτός. Έτσι εξηγούνταν η γέννηση παιδιών δαιμόνων, καθώς υπήρχε η αντίληψη ότι οι δαίμονες δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν.

Ως μια από τις πιο γνωστές succubus θεωρείται η Λίλιθ. Στην Καμπάλα, τέσσερις σούκουμπι ζευγάρωσαν με τον αρχάγγελο Σαμαήλ: η Λίλιθ, η Αγκράτ Μπατ Μαχλάτ, η Νααμάχ και η Εϊσέθ Ζενουνίμ. Σε μεταγενέστερες ιστορίες, η σούκουμπους πήρε τη μορφή σειρήνας.

Σύμφωνα με ένα θρύλο, ο ίνκουμπους (εφιάλτης στα λατινικά) και η σουκούμπους ήταν έκπτωτοι άγγελοι. Επίσης, υπάρχει και η ιστορία της Μεριντιάνα, μιας σούκουμπους που δεν ήταν μοχθηρή, αντιθέτως βοήθησε τον Πάπα Σιλβέστρο Β' να ανελιχθεί στην ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Βίντεο με την έρευνα της Αlpha Research Team για το Ξενία της Πάρνηθας

Μέρος Πρώτο



Μέρος Δεύτερο


Παράξενη φωνή σε βίντεο από το παλιό ξενοδοχείο Ξένια στην Πάρνηθα

Το Παρακάτω ηχητικό ντοκουμέντο ανήκει στην ομάδα και όπως δηλώνουν οι ίδιοι η φωνή αυτή δεν έγινε αντιληπτή κατά την ηχογράφηση της. Το τι λέει παραμένει ένα μυστήριο καθώς οι περισσότεροι λεν ότι αναφέρει κάτι σαν:

ΣΕ ΝΟΣΤΑΛΓΩ ΣΑΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ
ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ
@DENPROSKINW

''ΘΕΣ ΝΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ''
@freddyREBELS9


"θελουν να σκοτωσουν τον αδελφο μου."
@antzelina5

Η δίκη μου άποψη είναι ότι το βίντεο λέει: "Θα σε σκοτώσω Νίκο" ή Θα σε σκοτώσω λοιπόν". Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο "ήχος" είναι τρομακτικός τώρα αν είναι αληθινό ή δημιούργημα δεν μπορώ να το γνωρίζω τα συμπεράσματα δικά σας και πείτε μας και εσείς τι ακούτε;

Τα άγρια σκυλιά και το μνημείο των πεσόντων

Ανηφορίζοντας τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί από την Ιτέα και την Άμφισσα προς τους Δελφούς και την Αράχοβα βρίσκεται μνημείο πεσόντων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μία ελληνική σημαία ζωγραφισμένη πάνω στα βράχια και μία επιτύμβια στήλη μαρτυρούν πως στο συγκεκριμένο σημείο τα γερμανικά στρατεύματα εκτέλεσαν δεκαοκτώ Έλληνες αντιστασιακούς.

Σύμφωνα με τον ερευνητή Γιώργο Πάλμο, αρκετοί οδηγοί έχουν καταγγείλει πως έχουν δει διάφορα περίεργα φαινόμενα, με πιο ακραίο αυτό των άγριων σκυλιών που εμφανίζονται νύχτα από τη μεριά του μνημείου και γαβγίζουν προς τα αυτοκίνητα που διασχίζουν τον δρόμο. «Πρόκειται για φαντάσματα που με τη μορφή σκυλιών -σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις- έχουν βγει εξαγριωμένα ακόμη και στη μέση του δρόμου. Ορισμένοι έχουν δει στο συγκεκριμένο σημείο και φωτεινές οντότητες» μας λέει ο ίδιος.

Κραυγές στο σπίτι της κρεμασμένης υπηρέτριας

Οδός Γιδογιάννου, αριθμός 13... Οι μακάβριες ιστορίες που ακολουθούν εδώ και δεκαετίες την ερειπωμένη μονοκατοικία είναι γνωστές σε όλους τους κατοίκους της Άμφισσας. Το σπίτι βρίσκεται σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης, σχεδόν δίπλα στα σχολεία και σε απόσταση αναπνοής από τον πεζόδρομο που φιλοξενεί αρκετά πολυσύχναστα καφέ και μπαράκια.

Σύμφωνα με τους παλαιότερους, όλα ξεκίνησαν την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το σπίτι ανήκε σε κάποιον πολύ εύπορο ντόπιο που είχε συνάψει παράνομο ερωτικό δεσμό με μία από τις υπηρέτριες του. Ένα «στιγμιαίο λάθος» (είχε ακουστεί βιασμός) και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη οδήγησαν σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έμελλε να στιγματίσει μια για πάντα το οίκημα. Φοβούμενος τη γενική κατακραυγή της μικρής κοινωνίας, ο πλούσιος ιδιοκτήτης οδήγησε τη νεαρή εγκυμονούσα σε ένα από τα υπόγεια του σπιτιού, όπου την κρέμασε! Προσπάθησε να κρατήσει καλά κρυμμένο το μυστικό, όμως... η αποθανούσα είχε άλλη γνώμη. Ετσι ξεκίνησαν τα περίεργα περιστατικά που είχαν ως αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί στοιχειωμένη η μονοκατοικία. Ποια είναι αυτά; Κρατηθείτε: Άλλοι μιλούν για κραυγές που βγαίνουν από τα υπόγεια του σπιτιού κατά τη διάρκεια της νύχτας, άλλοι λένε για ένα κοριτσάκι που τριγυρνάει στα δωμάτια του σπιτιού, μερικοί υποστηρίζουν πως τα έπιπλα αλλάζουν θέση μόνα τους και ορισμένοι έχουν δει τη συσκευή του τηλεφώνου να χτυπάει χωρίς να είναι συνδεδεμένη στην πρίζα!

Μπορεί να ακούγονται τραβηγμένα, όμως τα συγκεκριμένα περιστατικά έχουν οδηγήσει στην πλήρη εγκατάλειψη του σπιτιού, αφού ουδείς δέχεται να μείνει πια εκεί, ενώ όσοι τολμηροί επιχείρησαν να σπάσουν την παράδοση και να το κατοικήσουν... έφυγαν τρέχοντας και μάλιστα νύχτα!

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Το μυστηριώδες άλσος του Αγίου Λογγίνου

Είναι ένα άλσος μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Οι περισσότεροι στην περιοχή το λένε απλα "Λογγίνο". Το αλσατικά βρίσκεται διπλά από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών, στην περιοχή "Μετς". Πολλά έχουν ειπωθεί για αυτό το άλσος... Αναφορικά να σας πω ότι και επίσημα στον Β' παγκόσμιο πόλεμο το συγκεκριμένο μέρος ήταν μαζικός τάφος Γερμανών. Τα πτώματα τα συνέλεγαν οι αντιστασιακοί και τα φέρναν σε εκείνο το σημείο. Κάνεις δεν περνάει από εκεί τη νύχτα. Μονό την ήμερα θα δεις ελάχιστους ανθρώπους... Τα παράξενα συμβάντα τα οποία έχουν αναφερθεί για αυτό το άλσος είναι πραγματικά πολλά.... Από τα καταγεγραμμένα γεγονότα έως και τις μαρτυρίες για μη κοσμικά / υπερφυσικά φαινόμενα.

Στο συγκεκριμένο άλσος πριν από καποια χρονιά "περίπου 10" είχε κρεμαστεί μια γυναικά τη νύχτα, και την βρήκαν την επόμενη μέρα το πρωί να κρέμεται εκεί... Επίσης παλιότερα ήταν στέκι τοξικομανών... Άλλα από μια εποχή και έπειτα σταμάτησαν να πηγαίνουν εκεί ακόμα και οι τοξικομανείς. Την ίδια εποχή που άρχισαν να πυκνώνουν οι μαρτυρίες από ανθρώπους για περίεργα συμβάντα. Ακούγοντας τα όλα αυτά αποφάσισα να πάω και μια νύχτα να δω τι παίζει. Και δε πήγα μόνο μια νύχτα...

Επειδή το άλσος είναι κοντά έχω πεταχτεί πολλές φόρες και θα ξαναπεταχτω. Ένα από τα φαινόμενα που συμβαίνουν είναι τα "τύμπανα" όπως τα λένε όλοι. Ένα φαινόμενο που αψηφά τη λογική και τους νομούς της φυσικής. Το άλσος έχει 2 άκρες. Η μια είναι στα ανατολικά με κάτι σκάλες που βγάζουν στην οδό Μάρκου Μουσουρου,και η άλλη βορειοδυτικά και βγάζει στον πεζόδρομο "Λογγίνου". Σε ευθεία γραμμή η μια άκρη του άλσους ως την άλλη είναι περίπου 200 μετρά. Μερικές νύχτες όταν είσαι σε μια από τις 2 άκρες, ακούς έναν ρυθμό. Ακούς κρουστά να παίζουν. Άλλα δεν ακούγονται σαν ντραμς. Περισσότερο σαν τα αφρικάνικα τύμπανα. Ο ήχος έρχεται από τη μέση του αλσυλλίου.... Αποφασίζεις να πας προς τη μεριά από όπου έρχεται ο ήχος, άλλα όσο πλησιάζεις στο κέντρο ο ήχος ακούγεται όλο και πιο σιγά, μέχρι που όταν τελικά φτάσεις στο κέντρο δεν ακούγεται καθόλου. (!!!)

Αν όμως συνεχίσεις προς την ίδια κατεύθυνση, για να φτάσεις στην άλλη άκρη του άλσους, ο ήχος αρχίζει να ξανά εμφανίζεται και να δυναμώνει σιγά-σιγα μέχρι που όταν φτάσεις στη μέση της σκάλας που βγάζει στην Μ.Μ. ο ήχος ακούγεται στο μάξιμουμ του, όπως και οταν κάθεσαι στο παγκάκι της βορειοδυτικής πλευράς, κοιτάζοντας την Ακρόπολη. Δηλαδή στο κέντρο από το οποίο έρχεται ο ήχος δεν ακούγεται καθόλου και όταν φτάσεις στις 2 άκρες του άλσους, ακούγεται το ίδιο δυνατά!!! Είναι ξεκάθαρο ότι είναι ρυθμικός ήχος κρουστών. Η περιοχή είναι τόσο έρημη που μετά τις 9 και μίση δεν κυκλοφορεί ούτε ψυχή. Ούτε αυτοκίνητο, ούτε μηχανή.... Σα να ναι περιοχή φάντασμα. Τόσο το άλσος του Λογγίνου όσο και η ευρύτερη περιοχή είναι γεμάτη ανεξήγητα σημάδια και παράξενα φαινόμενα. Δυστυχώς δεν έχω ούτε το χρόνο άλλα ούτε και το κουράγιο να γράψω περισσότερα εδώ. Αν θέλετε, πηγαίνετε να τσεκάρετε το άλσος και μονοί σας.

Άλλα εγώ δε φέρω καμιά ευθύνη άμα σας βγει τίποτα!

Stavros StevieGreek Dimou
Facebook

Άλσος Λογγίνου

Το παρακάτω κείμενο είναι μια ερευνά της Ομάδας Ιανός

Ένας φίλος της ομάδας Ιανός πριν καιρό μας είχε στείλει ένα μήνυμα όπου έλεγε ότι πρέπει να επισκεφτούμε μια μέρα το Άλσος Λογγίνου και έτσι έγινε. Είναι ένα περίεργο αλσύλλιο στο οποίο φτάνει κανείς αφού κατέβει αρκετά σκαλοπάτια. Το χωρίζει μια ψηλή μάντρα με το 1o νεκροταφείο. Μόνο κατά την διάρκεια της ημέρας θα δεις μερικούς ανθρώπους να περνάνε από μέσα κ αυτοί βιαστικά.

Ψάξαμε και μάθαμε ότι μετά τον πόλεμο ο πρώτος δήμαρχος της Αθήνας είχε ξεθάψει υπολείμματα πτωμάτων Γερμανών στρατιωτών και τα είχε αφήσει στ άκρη όπου συνόρευε το άλσος με το νεκροταφείο. Αυτά έμειναν εκεί αρκετές ημέρες εκτεθειμένα. Η ατμόσφαιρα είναι περίεργη και τα διάφορα παραφυσικά φαινόμενα αρχίζουν όταν κανείς επιχειρεί να κατέβει τα σκαλοπάτια από τον δρόμο προς το πάρκο. Καθώς κατεβαίνεις τα σκαλιά του άλσους τότε ι διάθεση σου αλλάζει. Έχει ακουστεί κιόλας ότι σε μερικά άτομα τα φαινόμενα είναι πιο έντονα, τόσο όπου δεν μπορείς να κουνηθείς. Τα μέλη σου γίνονται βαριά και δύσκαμπτα και νοιώθεις ατονία. Άλλοι πάλι αισθάνονται έντονα συναισθήματα φυγής, φόβου, απέχθειας και αηδίας. Όπως κατεβαίναμε τα σκαλιά του αλσύλλιου παρατηρήσαμε ότι δεν ακούγετε κανένας ήχος ούτε καν από τα αμάξια είναι σαν να υπάρχει ηχομόνωση σε αυτό το κομμάτι. Καθώς προχωρήσαμε πιο μέσα υπήρχε μια παιδική χαρά (!).

Καθίσαμε περίπου μια ώρα στο άλσος οι περαστικοί προτιμούσαν να πάνε γύρο γύρο από έξω παρά να κόψουν δρόμο από μέσα . Τα περπάτημα τους γρήγορο κ συνέχεια έριχναν κλεφτές ματιές προς τα μέσα… Ένας κύριος όπου είχε βγάλει βόλτα του το σκύλο σε μια στιγμή του ξέφυγε κ μπήκε μέσα στο πάρκο ενώ το αφεντικό παρέμεινε έξω και το πρόσταζε να βγει. Δεν τολμούσε με τίποτα να μπει προχωρούσε παράλληλα με το άλσος.

Στο τέλος καθώς πήραμε το δρόμο προς το αμάξι ακούσαμε από την μεριά του νεκροταφείου κάτι, σαν περπάτημα κάποιος σαν να υπήρχε από την άλλη μεριά της μάντρα. Γεμάτοι περιέργεια σκαρφαλώσαμε την μάντρα αλλά δεν φαινόταν να υπάρχει κάποιος ούτε φυσούσε για να κουνήθηκε- κτύπησε κάτι! Λέμε δεν είναι τίποτα είναι της φαντασίας μας, λίγο η ατμόσφαιρα λίγο αυτά που έχουμε ακούσει για το συγκεκριμένο άλσος δεν θέλει και πολύ για να παίξει το μυαλό μαζί σου… Αρχίσαμε να περπατάμε λέγοντας εάν το ακούσαμε όλοι αυτό τον θόρυβο άλλοι έλεγαν ναι άλλοι όχι και έτσι δεν δώσαμε και τόση μεγάλη σημασία μετά από λίγα δευτερόλεπτα όμως ξανά ακούστηκε ο ίδιος θόρυβος σκαρφαλώσαμε όλοι ξανά στη μάντρα γρήγορα αλλά πάλι δεν είδαμε τίποτα, αυτή την φορά όμως ακούσαμε όλοι τον θόρυβο και όπως κοιτούσαμε προς το νεκροταφείο νιώσαμε κάπως περίεργα… Στο αμάξι καθώς πηγαίναμε προς τα σπίτια μας συζητάγαμε για όλα αυτά που είχαν συμβεί αλλά δεν καταφέραμε να βγάλουμε κάποιο λογικό συμπέρασμα στο μόνο που συμφωνήσαμε είναι ότι όντος κάτι περίεργο, κάτι απόκοσμο συμβαίνει σε αυτό το Άλσος…

"τα σκαλοπάτια που σε οδηγούν στο πάρκο"