Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Βουντού, Βουντού

α) Τι είναι το Βουντού
Βουντού ονομάζεται μία μορφή αφροαμερικανικής μαγικής λατρείας η οποία αρχικά παρουσιάστηκε τον 18ο αιώνα στα νησιά τής Καραϊβικής και κυρίως στην Αϊτή μεταξύ των μαύρων σκλάβων που μεταφέρονταν από τους δουλεμπόρους βίαια από την Αφρική στο Νέο Κόσμο. Παρά τον αναγκαστικό εκχριστιανισμό τους οι Αφρικανοί σκλάβοι με εξωτερικό χριστιανικό περίβλημα, διατήρησαν τα εντόνως ανιμιστικά, φετιχιστικά, μαγικά θρησκευτικά τους στοιχεία, τους τελετουργικούς χορούς τους και την προγενέστερη νοηματοδότησή τους. Σήμερα συναντά κάποιος τη λατρεία βουντού εκτός από τα νησιά της Καραϊβικής, κυρίως στις Η.Π.Α.

β) Σε τι πιστεύουν οι οπαδοί του Βουντού;
Οι οπαδοί του Βουντού πιστεύουν σε μία υπέρτατη θεότητα το Αγαθό πνεύμα, σε διάφορους αφρικανικούς θεούς που θεωρούνται κατώτερες θεότητες και σε θεοποιημένα πνεύματα προγόνων. Αυτοί οι θεοί και τα πνεύματα ονομάζονται Λόα (Loa). Κατά την εποχή του δουλεμπορίου, είχαν αντιστοιχήσει τα Λόα, για να αποκρύψουν την πραγματικότητα, με Ρωμαιοκαθολικούς αγίους. Τα Λόα, απαιτούν πιστότητα και αφοσίωση από τους λάτρεις τους. Τα πιο φοβερά και πλέον δαιμονικά Λόα ονομάζονται Guede και έχουν σχέση με το θάνατο, το σεξ, τη μαύρη μαγεία. Κάθε οικογένεια ή επιμέρους ομάδες ανθρώπων, συγκροτούν λατρευτικούς κύκλους ενός ή πολλών Λόα, με υποχρεωτική την παρουσία κάποιου ιερέα που ονομάζεται "χάνγκαν" ή και ιέρειας που ονομάζεται "μάμπο" ως ενδιάμεσου για προστασία. Τα Λόα, αισθητοποιούν την παρουσία τους στους πιστούς, όταν στην κυριολεξία τα πνεύματα τους καταλαμβάνουν κατά την διάρκεια της τελετουργίας.

γ) Γνωρίσματα της λατρείας Βουντού
Γνωρίσματα της εν λόγω μαγικού και δαιμονικού χαρακτήρα λατρείας είναι: α) Ο εξαιρετικά έντονος φρενήρης και εκστατικός τελετουργικός χορός, β) Η έκχυση αίματος κατά τη διάρκεια της τελετουργίας συνήθως μέσω θυσίας ζώου. Παλαιότερα είχαν καταγραφεί και ανθρωποθυσίες, γ) Η παρουσία ιερέως ή ιέρειας, δ) Η κατάληψη κυριολεκτικώς των οπαδών - λάτρεων κατά την έκσταση από τα πνεύματα (Λόα). ε) Η έκδηλη παρουσία τού μαγικού - δαιμονικού στοιχείου.

δ) Βουντού και μαύρη μαγεία
Η έκδηλη παρουσία μαγικών πρακτικών και δαιμονικών οντοτήτων στη λατρεία Βουντού έχει σε μεγάλο βαθμό ταυτίσει το Βουντού στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη γενικότερα με την άσκηση μαύρης μαγείας. Ιδίως στις ΗΠΑ- και κυρίως στη Νέα Ορλεάνη, είναι γνωστές οι Κούκλες Βουντού που στις διάφορες αποκρυφιστικές και Μαγικές τελετές χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα και ομοιώματα των ανθρώπων, στους οποίους θέλουν να προξενήσουν πόνο, ασθένεια ή κακό. Στα πλαίσια αυτά το Βουντού κατανοείται κυρίως ως αποκρυφιστική πρακτική και όχι ως ονομασία συγκεκριμένης ομάδας.


Πηγή:http://www.alaxezoi.com/

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Όσο και αν τα κορόιδευα

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εξής περίεργη ιστορία που μου συνέβη πριν από περίπου 1 χρόνο,το 2002. Σπουδάζω στα Γιάννενα εδώ και δύο χρόνια. Η παρέα μου αποτελείται από 4 άτομα. Ένας από αυτούς έχει τη φαεινή ιδέα να οργανώσουμε μια φάρσα με σκοπό να τρομάξουμε ένα φοβητσιάρη (ίσως και λίγο...αφελή) γνωστό μας, αλλά και να γελάσουμε. Αποφασίζουμε να τον καλέσουμε σπίτι για να κάνουμε "τραπεζάκι"δηλ να καλέσουμε κάποιο πνεύμα,και ουσιαστικά να... παίξουμε μαζί του. Είναι Τρίτη και μαζευόμαστε σπίτι μου,όντες συνεννοημένοι για το τι πρόκειται να συμβεί. Ξεκινάμε με "μπακάλικες" μεθόδους την διαδικασία και πράγματι το γέλιο πέφτει άφθονο!Αφού του λέμε την αλήθεια λυγούμε την φάρσα και ο καθένας σπίτι του.

Περνάνε δύο μέρες και την Πέμπτη το βράδυ είμαι μόνος μου σπίτι και διαβάζω. Έχω κλείσει όλα τα παράθυρα (είναι χειμώνας) και απλά διαβάζω. Με την άκρη του ματιού μου παρατηρώ το καπάκι του καλαθιού των αχρήστων να γυρίζει 2-3 βόλτες (!) κάτω και πιστεύω πώς είναι ποντίκι. Κοιτάω αλλά τίποτα... Πηγαίνω να ξυριστώ και λίγο πριν σκουπίσω το πρόσωπο μου,η κουρτίνα του μπάνιου τραντάζεται και αφού νιώθω το σώμα μου να παραλύει από το φόβο, βγαίνω και κάθομαι πάνω στο κρεβάτι. Ήθελα να φύγω αλλά τα πόδια μου έτρεμαν και απλά δεν μπορούσα.

Όταν πια σηκώθηκα μετά από λίγο, ένιωσα ένα ψυχρό ρεύμα να με διαπερνά και κλείνοντας την πόρτα το σκέφτηκα πολύ πια να επιστρέψω ακόμα και με συνοδεία. Όσο και αν κορόιδευα τα παραφυσικά, τα μάγια,τα όνειρα και το ξεμάτιασμα έζησα μια εμπειρία που με έκανε να σκεφτώ πολύ σοβαρότερα το θέμα. Δεν ξέρω τελικά αν ειμαι ψυχοπαθής ή απλά επηρεασμένος από αυτά που κάναμε 2 μέρες πριν αλλά τέτοιο συναίσθημα φόβου δεν ξεχνιέται.

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Φωνές μέσα στο κεφάλι μου

Αυτό που θέλω να περιγράψω είναι ένα φαινόμενο που μου συμβαίνει συχνά και αν και δεν ξέρω αν είναι μυστήριο όμως θα ήθελα να ξέρω αν συμβαίνει και σε άλλους ανθρώπους.

Πολλές φορές όταν πάω να κοιμηθώ και ενώ σιγά-σιγά με παίρνει ο ύπνος αρχίζω και ακούω φωνές. Ξαφνικά αρχίζουν και μιλάνε άνθρωποι που δεν τους γνωρίζω και λένε διάφορες φράσεις καθημερινές που δεν σημαίνουν κάτι προφητικό ή τίποτα τέτοιο. Καμιά φορά ακούω γνωστούς μου ανθρώπους. Έχω ακούσει και τον μπαμπά μου και την μαμά μου. Λένε ασήμαντα πράγματα αλλά αναγνωρίζω τη φωνή τους. Ο τρόπος που ακούω αυτές τις φωνές είναι σαν ο εγκέφαλος μου να λαμβάνει ραδιοφωνικά κύματα, τις ακούω δηλαδή ΜΕΣΑ στο κεφάλι μου αλλά δεν τις αισθάνομαι τις ακούω.

Είναι δύσκολο να το περιγράψω κι όμως αυτό μου συμβαίνει. Οι φωνές μετά από λίγο σταματάνε. Μερικές φορές οι φωνές εκπέμπουν τόσο καθαρά που νομίζω ότι τις ακούω να έρχονται έξω από το κεφάλι μου. Άραγε τι να σημαίνει ότι ακούω αυτές τις φωνές και άραγε υπάρχουν κάποιοι που τις λένε και εγώ τις ακούω από μακριά ή μήπως είναι δημιουργήματα του μυαλού μου. Ευχαριστώ

Κ. Σ.

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Η Όμορφη Λαμπερή Σκιά

Ήταν γύρω στις δέκα το βραδάκι. Ήμουν στο σπίτι ολομόναχη γιατί η μαμά μου είχε πάει να επισκεφθεί τη θεία μου η οποία είχε γιορτή. Εγώ βέβαια δεν τη συνόδευσα γιατί βαριέμαι τα σόγια (το σόι, τα σόγια). Έτσι έμεινα μόνη μου. Κάπου εδώ θέλω να κανω μια υποσημείωση λέγοντας ότι καραπιστεύω στα φαντάσματα, στα πνεύματα κτλ. Λοιπόν, συνεχίζω...

Κάποια στιγμή, πείνασα. Κι έτσι αναγκάστηκα να πάω στην κουζίνα για να πάρω κάτι να φάω από το ψυγείο. Μόλις πήρα ό,τι ήθελα, είπα να πάω να το χλαπακιάσω στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση. Έτσι έσβησα το φώς της κουζίνας και κατευθύνθηκα προς το σαλόνι. Καθώς προχωρούσα στο διάδρομο είδα πίσω από την πόρτα του σαλονιού κάτι σαν χαμηλή λάμψη. Κι όμως! Ήμουν σίγουρη πως δεν είχα αφήσει κανένα φως αναμμένο. Τρόμαξα! Ένιωσα ένα ρίγος να διαπερνά το σώμα μου! Πανικοβλήθηκα κι άρχισα να τσιρίζω. Παρ' όλες τις τσιρίδες μου εκείνη η παράξενη λάμψη συνέχιζε να υπάρχει εκεί.

Τελικά αποφάσισα να φανώ θαρραλέα, κάτι που ποτέ δεν συνηθίζω, και να πάω να δω τι ήταν. Εξάλλου δεν υπήρχε και καμιά άλλη λύση.

Πήρα μια βαθιά ανάσα κι άνοιξα σιγά σιγά την πόρτα, κι είδα από πίσω... Και τότε, πάγωσα!!! Αντίκρισα μια αιωρούμενη κατάλευκη λαμπερή σκιά. Ήταν μια όμορφη μορφή γυναίκας όπου έμοιαζε περισσότερο με βασίλισσα. Δεν πρόλαβα όμως να κάνω τίποτα. Μου χαμογέλασε, και σε κλάσματα δευτερολέπτου εξαφανίστηκε...

Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Έτρεξα γρήγορα να ανοίξω. Ήταν η μαμά μου. Της διηγήθηκα κατευθείαν τι είχε συμβεί όσην ώρα αυτή έλειπε. Ούτε η μαμά μου όμως, ούτε κανένας άλλος δεν με πίστεψε.

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Goethe - Dance of Death

Η Πόλη πάνω στον βάλτο

Ένας φίλος μου έπιασε δουλειά σε ένα μπαρ και εκεί γνώρισε ένα παλικάρι από την Ρωσία. Κανονίσαμε να βγούμε και οι τρεις για καφέ να τα πούμε, να επεκτείνω και εγώ τις δημόσιες σχέσεις μου. Εκεί που συζητούσαμε λοιπόν περί ανέμων και υδάτων το γυρίσαμε στο παραφυσικό. Και τότε ο Όλεγκ μας διηγήθηκε μια προσωπική του εμπειρία. Ήταν 14 ετών και έμενε στην πόλη Σ... η οποία όπως μας είπε είναι κτισμένη πάνω σε ένα βάλτο.

Ένας τοπικός θρύλος λέει ότι πριν κτιστεί σε αυτό το περίεργο σημείο η συγκεκριμένη πόλη ήταν κτισμένο εκεί ένα χωριό το οποίο κατάπιε ο βάλτος (φαντάζεστε ανήσυχες ψυχούλες που θα είναι εκεί γύρω ε;). Ένα βράδυ ενώ ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του και περίμενε να τον πάρει ο ύπνος άκουσε ένα νιαούρισμα. Συνέχισε να ακούει το νιαούρισμα για κανά δεκάλεπτο και ξαφνικά ένα μεγάλο άσπρο χέρι πέρασε από πάνω του και μετά χάθηκε (Είναι λίγο δύσκολο να το εξηγήσω από εδώ. Στην καφετέρια ο Όλεγκ μας περιέγραψε με τα χέρια του πως ακριβώς πέρασε το χέρι από πάνω του). Αυτός όπως είναι φυσικό κατατρόμαξε και κουκουλώθηκε στα σκεπάσματα. Δεν το είπε σε κανέναν γιατί φοβήθηκε μήπως τον περάσουν για τρελό. Μετά από μια βδομάδα άκουσε πάλι το νιαούρισμα και δύο χέρια τον έπιασαν από τα πόδια και προσπαθούσαν να τον ρίξουν κάτω από το κρεβάτι. Προσπάθησαν για κανά λεπτό χωρίς αποτέλεσμα και μετά όπως εμφανίστηκαν εξαφανίστηκαν. Ο φίλος μας λοιπόν την άλλη μέρα αποφάσισε να το πει στην μητέρα του.

Προς μεγάλη του έκπληξη η μητέρα του τον πίστεψε και του είπε να πάνε σε μία γριά εκεί κοντά που λέγεται ότι είναι μάγισσα και μπορεί να κάνει ξόρκια για να μην σε πλησιάζουν φαντάσματα. Στον δρόμο για το σπίτι της γριάς η μητέρα του τού είπε ακόμα ότι και η ίδια όταν ήταν πιο νέα είχε μια παρόμοια εμπειρία και με το που πήγε στην γριά δεν ξαναείδε τίποτα. Όταν φτάσανε η γριά του είπε να πάνε σε ένα δωμάτιο. Στο δωμάτιο υπήρχαν δύο κρεβάτια παράλληλα στους τοίχους, μία καρέκλα ανάμεσα σε αυτά και μια άλλη καρέκλα κοντά στην πόρτα του δωματίου. Ο Όλεγκ έκατσε στην καρέκλα που βρισκόταν ανάμεσα στα κρεβάτια και η γριά στην άλλη. Του είπε ό,τι και να δει, όσο περίεργο και αν του φανεί να μείνει ακίνητος και αμίλητος. Αφού μουρμούρισε κάτι ακαταλαβίστικα άρχισαν να πέφτουν σοβάδες και τούβλα από τους τοίχους πάνω στα κρεβάτια. Του είπε ότι είναι έτοιμος και φύγανε. Από τότε δεν έχει ξαναδεί τίποτα περίεργο.

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Το Παλιό Εστιατόριο

Αυτήν την έχω ακούσει από τη μαμά μου και την επιβεβαιώνει και ο μπαμπάς μου και είναι υπεράνω πάσης υποψίας αληθινή γιατί και οι δυο γονείς μου είναι ο τύπος ανθρώπου που δεν θα νιαζόταν ποτέ να πουν μια τέτοια ιστορία αν δεν ήταν αληθινή και δεν είχε συμβεί στους ίδιους. Οι γονείς μου έχουν ζήσει πολλά χρόνια στη Γερμανία προτού γεννηθούμε εμείς (η αδερφή μου κι εγώ). Κάποια χρονιά (δεκαετία 70-δεν ήταν ακόμα παντρεμένοι) είχαν πάει έξω από τη Φραγκφούρτη σε ένα φεστιβάλ που γινόταν κάθε χρόνο σε κάποιο χωριό δε θυμάμαι το όνομα και γυρίζαν πίσω στην πόλη βράδυ.

Επειδή ήταν κουρασμένοι και πεινασμένοι (αν και είχαν φάει και πιει ένα σκασμό εκεί που πήγαν) σταμάτησαν σε ένα πολύ μικρό μαγαζάκι σαν καντίνα πάνω στο δρόμο για να φαν κάτι ξανά και να ξεκουραστούν. Η μαμά μου είπε ότι το μέρος της είχε φανεί πολύ περίεργο και παρόλο που είχε ξανακάνει τον ίδιο δρόμο δε θυμόταν το μαγαζάκι αν και τώρα που το έβλεπε έμοιαζε σαν να ήταν πολύ παλιό κατά κάτι δεκαετίες. Αυτό δεν της φάνηκε εκείνη τη στιγμή σημαντικό και μπήκαν μέσα. Τα φώτα ήταν ανοιχτά αλλά δεν ήταν κανείς. Μέσα υπήρχαν δύο τρία τραπέζια και καρέκλες,ένας πάγκος με ποτήρια και πιάτα κλπ. διαφημίσεις μπύρας στους τοίχους πολύ παλιές, πολύ σκόνη και απολύτως τίποτε άλλο, ούτε ψυγείο ούτε ψηστιέρες. Φώναξαν και δεν πήραν απάντηση.

Βγήκαν και απ' έξω να κοιτάξουν και φώναξαν ξανά. Περίμεναν για λίγο μήπως και έρθει ο μαγαζάτορας (ίσως και γιατί τους είχε φάει η περιέργεια) αλλά τσου. Ε τότε βέβαια αποφάσισαν να φύγουν αφού δεν είχε νόημα να κάτσουν και να περιμένουν μια αιωνιότητα!Μπαίνουν στο αυτοκίνητο και η μαμά μου γυρνάει το κεφάλι πλάγια να ρίξει μια ματιά στο περίεργο μαγαζί. Βλέπει τότε-και της κόβεται η ανάσα-κάτω στο τσιμέντο μπροστά στην πόρτα μια μεγάλη ανθρώπινη σκιά πολύ αμυδρή σαν να καθόταν στην πόρτα κάποιος που δεν φαινότανε και να τους παρατηρεί. Σκουντάει το μπαμπά μου και βλέπει κι αυτός τη σκιά όπως και ο Γερμανός ο οποίος πατάει γκάζι και στέλνει το αμάξι 3 κμ πέρα προτού να πεις φάντασμα!Δεν τέλειωσε όμως το βάσανό τους.

Στη συνέχεια χαθήκανε. Ο δρόμος για την πόλη ήταν όλο ευθεία αλλά αυτοί δεν ξέραν που βρισκότανε. Οδηγούσαν σε μέρος που τους φαίνονταν τελείως άγνωστο και δεν υπήρχαν άλλα αμάξια στο δρόμο κάτι ολοκληρωτικά απίθανο έξω από πόλη σαν την Φραγκ. Ισως ο Γερμανός από τη λαχτάρα του να μην ήξερε που πηγαίνει και να πήρε κάποια λάθος έξοδο αντί να πάει ίσια, ίσως πάλι να ήταν απλώς το τυχερό της μέρας εκείνης να πέσουν πάνω σε όλα τα μυστήρια. Ή ίσως πάλι η πολλή μπύρα....

Πάντως στο σπίτι τους γύρισαν τα ξημερώματα. Αυτά και αουφίντερζεν μέχρι την άλλη φορά.

Ευγενία

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Δυο μικρά κατακόκκινα μάτια

Γεια σας! Θα σας πω την δικιά μου εμπειρία! Ήμουν 15-16 χρ. όπως όλοι οι έφηβοι αργούσα να γυρίσω σπίτι τα βραδιά κ σύχναζα σε ένα παρκακι με την παρέα μου! Το σπίτι μου ήταν περίπου 10λεπτα από το παρκακι κ 2-3 φόρες την εβδομάδα περνούσα από τον σκοτεινό δρόμο για το σπίτι μου. Ένα βράδυ (κατά τι 1) ψιχάλιζε κ είχε λίγο ομίχλη κ πήρα τον δρόμο για το σπίτι. Έτρεχα μες στο σκοτάδι κ στην ομίχλη για να φτάσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Ενώ έτρεχα ξαφνικά πέφτω πάνω σε έναν πιο ψηλό από μένα κ κατάμαυρο άνδρα! Σήκωσα το κεφάλι μου να δω τι είναι κ δεν είδα πρόσωπο άλλα μέσα στο μαύρο φαινόντουσαν δυο μικρά κατακόκκινα μάτια...

Κατατρόμαξα! Αυτός με κράτησε από τον ωμό κ με κουνούσε χωρίς να μιλάει. Εγώ τσίριξα κ με έσπρωξε πίσω με δύναμη! Άρχισα να τρέχω για να ξεφύγω κ άκουγα από πίσω μου να γαβγίζουν σκυλιά με μανία. Για μια στιγμή νόμιζα ότι ήταν ακριβώς από πίσω μου άλλα μάλλον θα ήταν της φαντασίας μου! Μέτα έφτασα έξω από το σπίτι μου κ τον είδα να περπατάει στον απέναντι δρόμο κ να κοιτά προς το μέρος μου! Μπήκα αμέσως μέσα για να γλιτώσω! Ακόμα αναρωτιέμαι τι μπορεί να ήταν αυτός ο μαυροφορεμένος άνδρας...!

Βίκυ

Πηγή:http://www.xrisima.gr

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Παρασκευή και 13

Θεωρείται μέρα γρουσουζιάς για πολλούς στον πλανήτη, κυρίως τους Καθολικούς και τους Μουσουλμάνους, αλλά με τη βοήθεια των media τείνει να καθιερωθεί σαν τέτοια σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πώς προέκυψε αυτή η δεισιδαιμονία δεν είναι απολύτως ακριβές, πάντως πριν το 19ο αιώνα, ο αριθμός 13 θεωρούνταν γενικά ως φέρων κακή τύχη, ενώ την ίδια εικόνα είχε και η Παρασκευή, αν και δεν υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ των δύο.

Η πρώτη αναφορά σε μία «Παρασκευή και 13″ έγινε μάλλον στις αρχές του 19ου αιώνα. Σύμφωνα μια άποψη, προέρχεται από το γεγονός ότι ο αριθμός 13 θεωρήθηκε γενικά γρουσούζικος κατά το 19ο αιώνα. Η Παρασκευή θεωρείται δυσοίωνη επειδή τέτοια μέρα εικάζεται ότι σταυρώθηκε ο Χριστός. Για τους Μουσουλμάνους όμως είναι γρουσούζικη, επειδή ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό μέρα Παρασκευή.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι οι Έλληνες θεωρού(σα)με σαν μέρα κακοτυχίας την Τρίτη και 13. Βασικός λόγος γι αυτό η άλωση της Πόλης, από τους σταυροφόρους την Τρίτη 13 Απριλίου του 1204 (και όχι από τους Τούρκους το 1453 όπως λανθασμένα πιστεύουν αρκετοί)

Πηγή: http://perierga.gr

Τελετή Στο Δάσος

Μυστηριακή Παιδική Τελετή σε κάποιων Αρχέγονο Σκιάχτρομορφο Θεό

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα και οι Δαίμονες τους

Η Παρακάτω Αντιστοιχία έγινε από τον Peter Binsfield, Ιησουίτη το 1589:

Lucifer : Περηφάνια
Mammon : Φιλαργυρία
Asmodeus : Πόθος
Satan : Θυμός
Beelzebub : Λαιμαργία
Leviathan : Φθόνος
Belphegor : Ματαιοδοξία και Νωθρότητα

Πηγή: http://thegrimoire.tumblr.com/

Nightmare

Nightmare (1800) by Nicolai Abraham Abildgaard

Άτυχοι ψηλοί

Ένας μακάβριος αστικός θρύλος σχετίζεται με το θάνατο πολύ ψηλών ατόμων, τα οποία υποτίθεται πως δεν χωρούν στο φέρετρο και αναγκάζουν τα γραφεία κηδειών να λάβουν δραστικά μέτρα. Συγκεκριμένα λέγεται πως σε αυτή την περίπτωση τους κόβουν τα πόδια και τα τοποθετούν δίπλα τους, χωρίς να το βλέπουν οι συγγενείς, μιας και ο νεκρός τους είναι σκεπασμένος με λουλούδια και υφάσματα.

Φαντάζομαι είναι περιττό να αναφέρω πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Πηγή: http://fireoffohat.wordpress.com/

Το ατελείωτο έργο

Δεν είναι λίγοι οι θρύλοι που αναφέρονται σε κάποιο έργο που έμεινε ημιτελές εξαιτίας του θανάτου του δημιουργού του, ο οποίος επιστρέφει από τους νεκρούς προκειμένου να το ολοκληρώσει για να βρει ανάπαυση.

Έναν τέτοιο υπαινιγμό συναντάμε στο δημοτικό τραγούδι του Νεκρού Αδερφού αλλά υπάρχουν και άλλες ιστορίες, όπως με τον φυλακισμένο που ο συγκρατούμενος του κάθε πρωί έβλεπε το έργο που εκείνος είχε αφήσει ημιτελές σιγά σιγά να ολοκληρώνεται.

Πηγή: http://fireoffohat.wordpress.com/

P.S. Όποιος γνωρίζει πως λέγετε η γκραβούρα που υπάρχει εδώ παρακαλώ να μου το πει!!!

Αίμα και άλλα συστατικά στην coca cola

Θα τον έχετε ακουστά κι αυτόν τον αστικό θρύλο που ισχυρίζεται πως η παγκόσμια επιτυχία του συγκεκριμένου αναψυκτικού δεν οφείλεται τόσο στο ότι περιέχει τα συστατικά που κανείς δεν γνωρίζει τις αναλογίες τους αλλά στο ότι ένα από αυτά τα συστατικά είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ανθρώπινο αίμα!

Αυτή είναι μια παράδοση που κρατάει από παλιότερες εποχές και έχει σχέση με το ζήτημα της ανθρωποφαγίας και της πόσης αίματος. Ιδιαίτερα η τελευταία θεωρήθηκε από τους πολέμιους του χριστιανισμού ότι συμβαίνει (ή υποκρύπτεται) πίσω από το μυστήριο της Θείας Μετάληψης.

Πηγή: http://fireoffohat.wordpress.com/

Τα καπάκια των δρόμων στην Αθήνα

Αυτή είναι μια πιο φρέσκια νεομυθολογία που από όσο ξέρω ακόμη ερευνάται. Υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες από καπάκια υπονόμων στους δρόμους της πρωτεύουσας και σε άλλες πόλεις, τα οποία φέρουν επάνω τους περίεργα σύμβολα, ανάμεσά τους ακόμη και σύμβολα που έχουν χρησιμοποιηθεί στο μυστικισμό. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, τα καπάκια αυτά έχουν τοποθετηθεί σε συγκεκριμένα σημεία της πόλης, εξυπηρετώντας κάποιο άγνωστο σκοπό, σηματοδοτώντας ίσως κάποια ιδιαίτερα σημεία. Πολλοί ισχυρίζονται πως τα σύμβολα έχουν καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα ενώ κάποιοι άλλοι νομίζουν πως όλο αυτό εντάσσεται στα πλαίσια της Αστυμαγείας, μιας Μαγείας δηλαδή των πόλεων και κάποιοι τρίτοι τα συνδέουν με ιδιαίτερα σχέδια που υπάρχουν ως γράφιτι σε πολλά κτίρια. Ίσως όλα αυτά να έχουν έναν αποτρεπτικό – εξορκιστικό χαρακτήρα, συνεχίζοντας μια παράδοση που χάνεται στο βάθος των αιώνων.

Πηγή: http://fireoffohat.wordpress.com/

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Νεκρονομικόν: Το Μονοπάτι του Μαύρου Θεού

Σήμερα είχα την τιμή να παρακολουθήσω την παρουσίαση βιβλίου του Κυρίου Γιώργου Ιωαννίδη με τίτλο Νεκρονομικόν: Το Μονοπάτι του Μαύρου Θεού που πραγματοποιήθηκε στο καφέ The Barrister της Θεσσαλονίκης.

Μέτα από ένα πολύ ενδιαφέρον ελληνικής παράγωγης ταινιάκι μικρού μήκους με τίτλο
«Shadow Beyond Time» το οποίο και είναι βασισμένο σε δυο διηγήματα του αγαπημένου μου H.P. Lovecraft (μπορείτε να το παρακολουθήσετε ΕΔΩ) πραγματοποιήθηκε η πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του κυρίου Ιωαννίδη πάνω στην Μυθολογία Κθούλου.

Ακολούθησε μια συζήτηση πάνω στα διάφορα τάγματα που υπάρχουν και σχετίζονται άμεσα η έμμεσα με αυτήν και άλλα. Να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα πολλά πράγματα μιας και οι γνώσεις μου σε αυτά είναι πολύ περιορισμένες. Ελπίζω πως το βιβλίο θα με διαφωτίσει περισσότερο πάνω σε αυτά

Θα ήταν ωραίο να
πραγματοποιηθεί ξανά κάτι παρόμοιο και να μπορέσουμε να ανταλλάξουμε απόψεις για αυτό και για άλλα Mystήρια θέματα εκτός απρόσωπων φόρουμ.

Open Your Mind To Chaos...
...And Seek The Flame Within You!