Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

ΜΟΡΑ...ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ''ΣΚΙΑΣ''


Έχετε νιώσει ποτέ στον ύπνο σας πως μια σκιά σας πλησιάζει από άγνωστη προέλευση, σας ακινητοποιεί και σας παίρνει την ψυχή; Νιώσατε τον τρόμο, σαν να βρίσκεστε σε πλήρη παράλυση - αβοήθητος - χωρίς καμία ελπίδα για άμυνα; Τι συμβαίνει όταν κοιμόμαστε και ποια άγνωστα πλάσματα-οντότητες μας περιβάλλουν, χορεύοντας τριγύρω μας ενώ εμείς αγνοούμε παντελώς την μορφή και τις προθέσεις τους;
Πρόκειται για τον κόσμο των σκιών. Έναν κόσμο άυλο και παράλληλο, όπου κατοικεί η γριά μόρα και ο βραχνάς. Για το μυστήριο αυτό έχουν ερευνήσει πολλοί μελετητές του μεταφυσικού.

Μεταξύ αυτών ήταν ο Γιώργος Μπαλάνος ο οποίος μάλιστα το αναφέρει σαν «έρπουσα σκιά». Υπάρχει ωστόσο μια επιστημονική εξήγηση του φαινομένου ή πρόκειται για ένα μεταφυσικό (μετά-την φύση) γεγονός; Τι λένε στις προσωπικές τους μαρτυρίες άτομα που έζησαν τον εφιάλτη της «σκιάς» / της «μόρας» και πως το αντιμετώπισαν;

Ο Τζόναθαν Μπράιτ, έχει ερευνήσει διεξοδικά το θέμα της Μόρας. Μιλώντας,αποκαλύπτει τα στοιχεία των ερευνών του και τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει.

"Ποια είναι η γριά Μόρα;"
"Το φαινόμενο της Μόρας είναι γνωστό από την παράδοση περισσότερο. Είναι κάτι συνηθισμένο και παρατηρείται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η Μόρα είναι το φαινόμενο κατά το οποίο κυρίως όταν ήμαστε ξαπλωμένοι και σε χαλάρωση την ώρα του ύπνου ή σε υπναγωγικά στάδια, νοιώθουμε μια επίθεση από κάτι ξένο να μας πλακώνει, να μην μας επιτρέπει να αναπνεύσουμε και συχνά αυτό συνοδεύεται από οπτασίες από μορφές σκοτεινές, σκιώδεις. Αυτό είναι που έχει μείνει και στην παράδοση να λέμε σαν Μόρα ή Βραχνά. Είναι το αντίστοιχο του σαξονικού nightmare ενώ η μόρα η βαλκανική είναι το nightmare των άγγλων".

"Ένα πραγματικό φαινόμενο"

"Πραγματικό είναι με την έννοια του οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε εμείς σαν αληθινό, εγώ θα το ονόμαζα πραγματικό. Η διάκριση του πραγματικού με το αληθινό για μένα είναι λεπτή και δεν έχει να κάνει με το αν κάποιος αντιλαμβάνεται κάτι με τον Α ή με τον Β τρόπο, όσο με τα αν υπάρχει κάτι πραγματικά που να προκαλεί ένα ερέθισμα ώστε ο άλλος να το αντιληφθεί με κάποιο τρόπο. Η επιστήμη το εξετάζει και το διερευνά σαν φαινόμενο το οποίο μπορεί να προκαλείται από τον οργανισμό. Η παράδοση πάλι έχει τις δικές τις ερμηνείες -ότι πρόκειται για ένα πλάσμα το οποίο έρχεται και επιτίθεται. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Υπάρχουν διάφορες μορφές που παραδοσιακά μπορεί να παίρνει αυτό το φαινόμενο, όπως, η γριά ή ένα μικρό πλάσμα με ένα σκουφί. Τέτοιες καταγραφές έχουνε γίνει από τον Νικόλαο Πολίτη από τις αρχές του 20ου αιώνα, τέλη 19ου αιώνα. Υπάρχουν παραδόσεις και παραδοσιακές ρύσεις που αφορούν αυτό το πράγμα: λένε ότι «με πλάκωσε η Μόρα» ή «έβγαλα το Βραχνά» ".


"Μόρα - μια συμφωνία σιωπής;"

"Εκείνο που περιγράφει ένας άνθρωπος που έχει έρθει σε επαφή με την Μόρα είναι ένα βίωμα του. Συνήθως όμως αποφεύγει να το περιγράψει γιατί φοβάται. Είναι συνήθως κάτι που το καταπνίγει. Δεν είναι πολλές φορές που αυτός που βιώνει κάτι τέτοιο -χωρίς κάποιο έναυσμα- θα βγει να μιλήσει αριστερά και δεξιά. Παρόλα αυτά είναι πάρα πολύς ο κόσμος που το βιώνει. Σε μια στατιστική έρευνα που είχε κάνει ο Χάφορντ πριν από 20 χρόνια, έδειξε ότι τουλάχιστον ένα 15% έχει αντίστοιχα βιώματα έστω και μία φορά στη ζωή του και αυτό είναι το βίωμα που μένει στον άνθρωπο και το οποίο θα περιέγραφε. Το βίωμα είναι αναμφισβήτητο. Δεν είναι ένα παραμυθάκι. Είναι βίωμα".

"Το βίωμα της Μόρας"
"Αυτό που βιώνει κανείς το αντιλαμβάνεται περισσότερο σαν αίσθηση ότι κάτι του επιτίθεται, κάτι τον πλακώνει, κάτι τον δυσκολεύει να αναπνεύσει. Και συχνά αυτό το κάτι το βλέπει κιόλας με πολύ συγκεκριμένες μορφές. Μορφές σκιώδεις που συνήθως θυμίζουν κάποιον σκοτεινό κουκουλοφόρο ή -ανάλογα πως την ερμηνεύει κανείς- σαν γυναικεία μορφή με κουκούλα, μαντίλα ή κάποιος τύπος με καπέλο άλλοτε ημίψηλο άλλοτε σε στυλ καουμπόικο.

Ουσιαστικά τη σιλουέτα βλέπουνε ή και κάποιο πλάσμα που είναι καθισμένο πάνω τους ή τους πιέζει. Είναι μεγάλη συζήτηση το αν αυτό είναι γέννημα του εγκεφάλου τους ή είναι κάτι το οποίο έρχεται πραγματικά πάνω τους εκείνη τη στιγμή. Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι κάπου ενδιάμεσα. Η εναλλακτική άποψη των ερευνητών είναι ότι πραγματικά αφορά κάποια άλλα πλάσματα τα οποία μπορεί να είναι οντότητες από κάποιες άλλες διαστάσεις, μπορεί να είναι κάποια δαιμονικά πλάσματα.

Από την άλλη πλευρά η άποψη της ψυχιατρικής, ψυχολογίας κάνει λόγο για παραίσθηση ουσιαστικά που προκαλείται για τον Α ή Β λόγο από κάποιον μηχανισμό στον άνθρωπο. Ωστόσο η δική μου έρευνα έχει δείξει ότι υπάρχει ένα ερέθισμα εξωτερικό το οποίο επικοινωνεί και εσωτερικά με τον άνθρωπο και η μορφή που βλέπουμε δεν έχει τόση μεγάλη σημασία. Είναι απλά ένα μέσο που επικοινωνούμε με το περιβάλλον, και έτσι το αντιλαμβανόμαστε".

" Οι άνθρωποι δεν κοιμούνται όταν βλέπουν την Μόρα"
"Οι περισσότερες μαρτυρίες λένε ότι η Μόρα εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τους σε απόλυτο σκοτάδι. Υπάρχουν και μαρτυρίες για ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα στάδια. Βλέπουν αντίστοιχες μορφές σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

Κατά κανόνα, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες συμβαίνει την ώρα που είναι προς τα στάδια πριν και μετά από τον βαθύτερο ύπνο δηλαδή σε υπναγωγικό στάδιο το οποίο είναι ένα λεπτό χρονικό σημείο γιατί την ίδια στιγμή υπάρχει και η ζυγαριά μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου που αρχίζει και μετακινείται από τη μία και την άλλη μεριά. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια στιγμή που μπορεί να ανοίξει μία πύλη μέσα από την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον άλλο χωροχρόνο, ή μια άλλη διάσταση".

Άλλη μια Ιστορία για την Μορα

ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΣΚΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΠΙΑΣΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΚΙΑ ΣΑΝ ΜΙΑΣ ΓΡΙΑΣ..
 
ΕΤΣΙ,ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΜΙΚΡΟΣ,ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΜΑΣΤΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΑΣ ΑΠ'ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΜΟΡΑ.

ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΑ ΤΡΟΜΑΞΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ.ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΩΙ ΠΗΓΑ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΑ ΓΙ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΜΑΥΡΗ ΜΟΡΑ ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΠΙΑΣΕΙ,ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΑΝ ΘΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΜΠΡΟΥΜΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΙΑΣΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΜΕ ΠΙΑΣΕΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΤΕΡ ΗΜΟΝ.

ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΜΟΡΑ ΕΙΧΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΟΥ ΟΣΠΟΥ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝΑ ΞΥΝΗΣΑ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΕΝΑ ΜΟΥΔΙΑΣΜΑ,ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ.

ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΛΕΩ ΤΟ ΠΑΤΕΡ ΗΜΟΝ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΕΦΥΓΕ.ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝΑ ΥΔΡΩΜΕΝΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΤΡΕΧΑ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ.ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΩΙ ΕΙΔΑ ΠΩΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΜΟΥ ΕΙΧΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΛΑΝΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ.ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΥΜΥΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ.ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ......... "

Η πιο τρομακτική νεροτσουλήθρα!

Στις Μπαχάμες η περιπέτεια ξεκινάει από το περίφημο Temple of Doom και πιο συγκεκριμένα από την νεροτσουλήθρα Leap of Faith που ξεκινάει από την κορυφή του Mayan Temple και αποτελεί την απαρχή μιας μοναδικής διαδρομής στα βήματα του Ιντιάνα Τζόουνς. Ο λόγος για ένα υδάτινο πάρκο που δημιουργήθηκε με σκοπό να ανεβάσει την αδρεναλίνη των επισκεπτών προσφέροντας διάφορες υδάτινες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων και βουτιές ανάμεσα σε καρχαρίες! 

Στην πραγματικότητα ο χρήστης ξεκινά από την κορυφή και καταλήγει στο νερό όπου ένα μεγάλο διάφανο τούνελ τον προστατεύει από τους καρχαρίες, φτάνοντας στην έξοδο ασφαλής και… αρτιμελής. Η συγκεκριμένη νεροτσουλήθρα κάνει θραύση ανάμεσα στους λουομένους, που απολαμβάνουν τρόπον τινά μια μοναδική εμπειρία, έστω και προστατευμένοι.



Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Τρομακτική Ιστορία: Ο πεθαμένος που έγινε φίδι

Γεια σας φίλοι μου αυτή είναι μια αληθινή ιστορία που μου την έχει πει η μητέρα μου...

Παλιά όταν η μητέρα μου ήταν μικρή η γιαγιά της είχε παντρευτεί έναν πολύ κακό άνθρωπο που χτύπαγε τα παιδιά που πέρναγαν μπροστά από το σπίτι του με ένα μπαστούνι που είχε μια μέρα πέρασε η γιαγιά μου από εκεί ( η μητέρα της μητέρας μου δηλαδή) και εκείνος άρχισε να λέει κάποια προγράμματα τα οποία ενοχλούσαν την γιαγιά μου και εκείνη του είπε αν δεν έρθω εγώ να σε δω να μην σου βγαίνει η ψυχή μετά από λίγο καιρό αυτός αρρώστησε πολύ ήταν στα τελευταία του αλλά δεν πέθαινε με τίποτα 1 εβδομάδα σχεδόν μετά πήγε η γιαγιά μου και μόλις μπήκε μέσα και τον είδε μετά από λίγο πέθανε... ένα μήνα μετά περίπου η μητέρα μου ο θείος της και η γιαγιά της πήγαν στον τάφο του να τον φτιάξουν και βλέπουν μία τρύπα πάνω στο τάφο του και μέσα από την τρύπα βγήκε ένα φίδι με μούσι...... η γιαγιά μου πίστευε πως ήταν ο άντρας της επειδή ήταν κακός άνθρωπος έγινε φίδι.....


Πηγή: Τρομακτικές Ιστορίες

Όνειρα: Μουσικά Όνειρα Γλυκά!

Άλλη μια ιστορία από το Tromaktikes istories !

Εκείνη την περίοδο είχε έρθει από το χωριό η γιαγιά και ο παππούς μου. Τους είχα παραχωρήσει το δωμάτιο μου και κοιμόμουν στον καναπέ-κρεβάτι που έχουμε στο σαλόνι. Το σκηνικό έχει ως εξής. Στο σαλόνι έχουμε ένα cd player με 5 cdιέρες. Έβαζα λοιπόν κάθε βράδυ είτε ραδιόφωνό, είτε 5 cds μέσα και έβαζα πρόγραμμα κάποια τραγούδια να παίξουν (έπαιζε το πρόγραμμα μέχρι το πρωί). Πέφτω να κοιμηθώ λοιπόν εκείνο το βράδυ έχοντας φτιάξει το πρόγραμμα μου και βλέπω το εξής όνειρο.

 Ήμουν ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι σε ένα σχετικά μικρό δωμάτιο. Το κρεβάτι μου ήταν απέναντι από την πόρτα και υπήρχε και ένα δεύτερο κρεβάτι στο δωμάτιο δίπλα από την πόρτα. Ήμουν ανασηκωμένος και ακουμπούσα στους αγκώνες μου και στο άλλο κρεβάτι ήταν ξαπλωμένος κάποιος άλλος. Το κεφάλι του ήταν από την πλευρά της πόρτας και κοιτούσε προς τα μένα. Ήταν κ αυτός ανασηκωμένος και μπορούσα να διακρίνω τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Από την πόρτα έμπαινε άπλετο λευκό φως και δεν μπορούσες να δεις εξαιτίας του τίποτα από έξω. Ήξερα ότι ήμουν σε όνειρο. Το διαισθανόμουν. Θυμάμαι να του λέω το εξής. «το ξέρεις ότι μπορώ να σε εξαφανίσω;» και μετά είπα κάτι σαν ξόρκι, σαν προσευχή. Και με την μία εξαφανίζεται το άλλο άτομο. Ένοιωσα εκείνη την στιγμή μια ευφορία. Μια δύναμη μέσα μου ότι μπορούσα να κάνω οτιδήποτε.

 Να πω εδώ ότι μόλις ξύπνησα μετά το όνειρο μου θυμόμουν τι του είχα πει. Θυμάμαι ότι ήταν ένα πάρα πολύ όμορφο τετράστιχο που και εγώ ο ίδιος αναρωτήθηκα μα πως το επινόησα αυτό μες στον ύπνο μου. Δυστυχώς το πρωί που ξαναξύπνησα δεν θυμόμουν ούτε γραμμή από το τετράστιχο αυτό αλλά μόνο ότι ήταν καταπληκτικό.

Στην θέση του εμφανίστηκε από το πουθενά ένα άλλο άτομο. Καθόταν ακριβώς όπως καθόταν ο πρώτος αλλά σε αντίθεση με τον άλλον, το πρόσωπο του φαινόταν μαύρο. Μια σκιά. Δεν διέκρινες τίποτα από το πρόσωπο του άσχετα αν έμπαινε τόσο φως από την πόρτα. Τον ακούω να γελάει και να μου λέει «νομίζεις ότι μπορείς να το κάνεις αυτό και σε μένα; Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;», λέω πάλι εκείνο το τετράστιχο και δεν γίνεται τίποτα. Γελάει πάλι αυτός και με ξαναρωτάει με περισσότερη έμφαση «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Τότε λέει αυτός κάτι σαν προσευχή κάτι σαν το δικό μου και ξαφνικά νοιώθω τα πόδια μου να κόβονται και πετάγομαι από τον ύπνο μου. Πετάχτηκα τόσο πολύ που βρέθηκα σχεδόν καθιστός στα κατωπόδαρα του κρεβατιού. Ακριβώς εκείνη την στιγμή ακούω από το ράδιο την λέξη Lucifer. Περιττό να σας πω ότι χέστηκα πάνω μου. Το πρόγραμμα που είχα βάλει είχε διάρκεια περίπου 5 ώρες. Από όλα τα τραγούδια μόνο σε ένα ακουγόταν η λέξη Lucifer 2 φορές αν δεν απατώμαι. Πληροφοριακά το τραγούδι είναι Ιced Εarth – Danteʼs inferno.

Από εκείνη την νύχτα δεν ξαναείχα lucid dreaming ποτέ μου και για ένα πολύ μεγάλο διάστημα (περίπου 4 χρόνια αν δεν απατώμαι) δεν θυμάμαι να έβλεπα όνειρο και ακόμα και αν έβλεπα, το πρωί το είχα ξεχάσει.

Τρομακτική Ιστορία: Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Ακόμα μια Ιστορία αν και λίγο ανεπίκαιρη μιας και έχουμε πλέων καλοκαίρι μας έρχεται από το Tromaktikes istories ! Mε το οποίο και επίσημα πλέων συνεργαζόμαστε... 

Η μικρή Κωνσταντίνα αγρύπνησε στο κρεβάτι της όλη τη νύχτα περιμένοντας τον Αί-Βασίλη μέχρι πού δεν άντεξε και αποφάσισε να επισκεφτεί το σαλόνι που το στόλιζε ένα 2μετρο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κατέβηκε γεμάτη λαχτάρα τα σκοτεινά σκαλιά που έτριζαν και παραπονιούνταν σε κάθε πάτημα της. Αντικρίζοντας τη θέα του καλοστολισμένου σαλονιού το χαμόγελο της πάγωσε. Μία λίμνη με κόκκινο υγρό απλωνόταν μπροστά της. Κοίταξε παραπέρα όπου η ματιά της έφτασε σε μία μαυροφορεμένη γυναίκα η οποία κρατούσε ένα δώρο στα χέρια της. 

Η μικρή μη καταλαβαίνοντας τον κίνδυνο έτρεξε προς την γυναίκα και άρπαξε γεμάτη χαρά το δώρο από τα χέρια της. Ανοίγοντας το αντίκρισε κάτι απόκοσμο. Ένα κομμένο κεφάλι με μια έντρομη έκφραση. Πάγωσε ολόκληρη! Πέταξε αμέσως το «δώρο» κάτω και κοίταξε προς την γυναίκα κλαίγοντας, γεμάτη φόβο. Η γυναίκα τότε ούρλιαξε και ένα τεράστιο σατανικό χαμόγελο απλώθηκε στο απόκοσμο πρόσωπό της. Το κορίτσι βρέθηκε το επόμενο πρωί νεκρό κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο μαζί με ένα σημείωμα που έλεγε « ΘΑ ΓΥΡΊΣΩ ΓΙΑ ΕΣΑΣ»

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Νεράιδες

Λέγετε ότι το όνομά τους προέρχεται από τις Νηρηίδες, τις θαλάσσιες νύμφες που ταυτίστηκαν με τις Νύμφες των πηγών, λέγονται και Ανεράιδες ή Ανεράδες. O λαός μας τις φαντάζεται ν’αγαπούν το τραγούδι και τον χορό και να ζουν μέσα σε δάση ή σε όχθές ποταμών και λιμνών ή και εκεί που συναντιούνται τα ποτάμια με τη θάλασσα, παίζοντας με τα λουλούδια και με τα βότσαλα, λατρεύουν υπερβολικά το υγρό στοιχείο!

ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΛΑΦΡΟΙΣΚΙΩΤΟΙΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΙΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ

οι λαϊκοί συνήθως έπλαθαν με τις νεράιδες ιστορίες που εξυμνούσαν το χαρακτήρα τους που βοηθούσαν τους ανθρώπους , που ακόμα και ζήλευαν τις όμορφες θνητές

Γνωρίζουμε πολλά για τις νεράιδες από τα παραμυθία. Συνήθως είναι καλές, όπως η νεράιδα νονά της Σταχτοπούτας, που τη βοήθησε να πάει στον χορό. Όμως υπάρχουν και κακές νεράιδες. Η Ωραία Κοιμωμένη πήρε στη βάφτισή της υπέροχα δώρα από τις νεράιδες νονές της, όμως μια κακία νεράιδα εμφανίστηκε και την καταράστηκε να πεθάνει. Ευτυχώς, μια άλλη νεράιδα χρησιμοποίησε τη μαγική της δύναμη, ώστε η πριγκίπισσα απλώς να πέσει σε ύπνο βαθύ. Έπειτα από χρονιά ένας όμορφος πρίγκιπας ξύπνησε την Ωραία Κοιμωμένη όταν, μαγεμένος από την ομορφιά της, τη φίλησε.
 
Στο παραμύθι του Πίτερ Παν η νεράιδα Τίννκερμπελ αφήνει πάντα πίσω της ίχνη από νεραιδόσκονη.
Η Γουέντι, ο Μάικλ και ο Τζόν ανακαλύπτουν ότι χάρη στη νεραιδόσκονη μπορούν να πετάξουν!
Οι νεράιδες είναι υπερφυσικά μικροσκοπικά πλάσματα με ανθρώπινη μορφή που κατέχουν την τέχνη της μαγείας και της γοητείας και έχουν στην πλάτη τους φτερά εύθραυστα σαν της πεταλούδας

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι άλλο νεράιδα άλλο ξωτικά άλλο ξωνέρια. τώρα το κυράδες < ο γνωστός θρύλος της κυράς της λίμνης που έριξε μέσα ο ιππότης το εξκάλιμπερ > καλομοίρες και καλούδες είναι ιδιότητες που τις συνόδευαν

Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας οι Νεράιδες γίνονται Ξωτικά, Αγερικά, Ανεμικές, Ξωνέρια, Κυράδες, Καλομοίρες, Καλούδες. Εμφανίζονται στα σπήλαια, στις πηγές, κοντά στα πηγάδια, στα ποτάμια αλλά και στους αγρούς και στα αλώνια. Διακρίνονται επίσης σε τοπικές και ξενικές. Οι τοπικές είναι καλές και προστατεύουν τους συντοπίτες τους, ενώ οι ξενικές είναι επικίνδυνες. Οι όμορφες Νεράιδες με μακριά μαλλιά και λευκά φορέματα είναι καλόγνωμες, αν και μπορούν να γίνουν επικίνδυνες. Οι άσχημες και μαυροντυμένες είναι πάντα κακές. Για τους Σαρακατσάνους οι λευκοντυμένες νεράιδες ζουν στις πηγές και τα ρέματα και το σούρουπο μπορεί κανείς να ακούσει τα γέλια τους. Οι μαυροφορεμένες κατοικούν στα σκοτεινά σημεία και τις χαράδρες των βουνών.
 
Άλλοτε παρουσιάζονται κόρες ωραιότατες λευκοφορεμένες.< Άλλοτε σαν ανθρωπόμορφα τέρατα πανύψηλα με δάχτυλα γυρισμένα ξανάστροφα με κανιά (πόδια) ανάποδα τα μπρος πίσω και τα πίσω μπρος. (περιγράφη στυμφαλίδες όρνιθες??) Πιστεύεται ακόμη ότι κατά την εποχή του θερισμού, που οι μητέρες αναγκάζονταν να βοηθούν τους συζύγους τους έπαιρναν μαζί και τα μωρά τους, τα άλλαζαν ή τα παραμόρφωναν. Η συνήθεια αυτή από το 1926 έπαψε να υπάρχει. Αυτό οφείλονταν και στους τότε δασκάλους που διαφώτισαν τους χωρικούς και τους έπεισαν ότι τα βρέφη διατρέχουν πολλούς κινδύνους στην εξοχή. Σ΄ αυτό συνετέλεσε και η εμφάνιση φιδιών κοντά στα παιδιά ίσως εξ αιτίας του γάλακτος, που ιδιαίτερα αγαπούν τα φίδια και απαλλάχτηκαν οριστικά από τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες και οι μητέρες και τα βρέφη και τα μικρότερα παιδιά, που συνόδευαν αναγκαστικά τους γονείς τους κατά την περίοδο του θερισμού για να μεταφέρουν νερό και να τακτοποιούν τα «δρομιά» αγκαλιές από στάχυα. Πολλά παιδιά πλήρωσαν με τη ζωή τους τη συνήθεια αυτή εξαιτίας ηλιάσεων, κρυολογημάτων και δαγκώματα ακόμη φιδιών. Οι νεράιδες, τις περισσότερες φορές, εμφανίζονται να χορεύουν. Ο χορός και μάλιστα ο δετός είναι η πιο προσφιλής ενασχόληση με τη συνοδεία τραγουδιού και μουσικής. Παρουσιάζονται όμως και να πλένουν ή να κουβαλούν νερό ή να καβουρδίζουν καφέ ή να φουρνίζουν ή να φτυαρίζουν θησαυρό γι΄ αυτό θεωρούνται και φύλακες θησαυρών όπως και τα «στοιχειά» ή να παντρεύονται και στους γάμους τους προσκαλούν και μουσικούς θνητούς. Ακόμη παρουσιάζονται με μορφή ανεμοστρόβιλου. Τότε λέγονται «αγερικά» διότι πιστεύουν ότι όταν σε καιρό νηνεμίας ξεσπάει απότομα ανεμοστρόβιλος περνούν νεράιδες. Τότε κάμνουν τρεις φορές το σημείο του σταυρού ή αγιάζουν με αγιασμό για να διαλύσουν τη θύελλα που ξέσπασε. Οι ώρες που κυρίως παρουσιάζονται οι νεράιδες όπως και όλα τα πονηρά πνεύματα είναι το μεσονύκτιο και το «γάργαρο» του μεσημεριού, αλλά και κάθε άλλη ώρα και τα πειράγματά τους βλάπτουν τους θνητούς που πρέπει να τις αποφεύγουν. Μπορούν να γίνουν επικίνδυνες και να μεταμορφώσουν τους ανθρώπους ή να τους πάρουν τα λογικά, ακόμα και να προκαλέσουν το θάνατο.  
οι κακές νεράιδες
 
Οι νεράιδες σαν κακοποιά πνεύματα αφαιρούν τη μιλιά (φωνή). Επίσης αλλάζουν τα παιδιά, δηλ. αρπάζουν τα γερά και τα αντικαθιστούν με καχεκτικά, ασθενικά και παραμορφωμένα που ονομάζονται «γεραγιδόσποροι» ή τα «μιλιγανοπαίδια». Αφαιρούν την όραση, άλλοτε το λογικό αυτού που τις παρατηρεί και καμία φορά σκοτώνουν. Φοβούνται τους ιερείς και διώχνονται με τα εικονίσματα, τον αγιασμό, τα φυλαχτά, τα πατερμά (προσευχές). Υπάρχει η συνήθεια (πρόληψη) και τώρα ακόμη να μπαίνουν τη νύχτα σε σπίτι με λεχώνα και ο ίδιος ο σύζυγος πρέπει να αφήσει έξω από την πόρτα τα παπούτσια του γιατί πιστεύουν ότι με αυτά μπορεί να μπει στο σπίτι η Γαλλού και να πνίξει τη λεχώνα ή το βρέφος. Αν είναι γυναίκα πρέπει ν΄ αφήσει την μαντίλα της.

Οι νεράιδες των δοντιών

Αυτές αναφέρονται ως μικρούλες πονηρούλες καλούλες νεράιδες που επισκέπτονται τη νύχτα τα παιδάκια τα οποία βάζουν κατω απο το μαξιλάρι το δόντι που βγήκε και το παίρνει η νεράιδα και του αφήνει ένα χρυσο νόμισμα ή δωράκια κάτω από το μαξιλάρι των παιδιών σε αντάλλαγμα με τα βρεφικά τους δοντάκια, που τα χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν άστρα.

Οι νεράιδες των κήπων

Όλη τη μέρα και όλη τη νύχτα οι νεράιδες των κήπων είναι απασχολημένες με τα λουλούδια και τα δέντρα που υπάρχουν στους κήπους μας. Πριν ακόμα ξυπνήσουμε, στολίζουν με την πρωϊνή δροσιά τους ιστούς που φτιάχνουν οι αράχνες, ξεσκονίζουν τα πέταλα και τα φύλλα και γυαλίζουν το κέλυφος των σαλιγκαριών.  Τη μέρα φυτεύουν αθόρυβα νέους σπόρους και φροντίζουν τα νεαρά βλαστάρια.  Το σούρουπο είναι πολύ απασχολημένες, καθώς τότε απλώνουν νεραιδόσκονη σε όλο τον κήπο, για να μεγαλώσουν και να γίνουν όμορφα τα λουλούδια. Οι νεράιδες των κήπων είναι ντροπαλές και κρύβονται. Αν όμως καθίσετε στον κήπο το σούρουπο, μπείτε να δείτε κάποια απ’ αυτές να τριγυρίζει ανάμεσα στα φυτά.

Οι νεράιδες δεν θέλουν να γίνονται αντικείμενο προσοχής και απεχθάνονται οποιαδήποτε επέμβαση στην ζωή τους κι αυτούς που το κάνουν τους τιμωρούν.

Η Νεραιδοχώρα είναι ένα μαγικό βασίλειο που θυμίζει λίγο τον κόσμο μας. Εκεί ζουν νεαρές και ηλικιωμένες νεράιδες, κηπουροί και ράφτες, δασκάλες και φουρνάρηδες.

οι νεράιδες Λατρεύουν την τάξη και την καθαριότητα εμφανίζονται και κρύβονται μέσα σε μια λαμπερή αχλύ που κατασκευάζουν με τις μαγικές τους δυνάμεις

Λέγεται ότι το αγαπημένο φαγητό των νεράιδων είναι το νεραιδένιο κέικ που φτιάχνεται με γάλα και μελί. Όλες οι νεράιδες αγαπούν τη μουσική και είναι καλές στην κατασκευή μουσικών οργάνων και στο τραγούδι

Οι σπιτικές νεράιδες ζουν στο σπίτι μας. Αν και είναι μικροσκοπικές, βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού. Είναι καλόκαρδες, αλλα καμιά φορά γίνονται σκανταλιάρες: έχετε ποτέ αναρωτηθεί ποιος πηρέ τις κάλτσες σας που δεν μπορείτε να βρείτε;

Ο χορός των νεράιδων

Στις νεράιδες αρέσουν πολύ οι γιορτές και η διασκέδαση. Η αγαπημένη γιορτή τους είναι ο Χορός του Μαΐου που οργανώνουν κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά ο Νεραιδοβασιλιάς και η Νεραιδοβασίλισσα.
 
Νεράιδες από όλη τη Νεραιδοχώρα συγκεντρώνονται σε ένα μαγικό ξέφωτο για να υποδεχτούν το καλοκαίρι. Παίζουν μουσική, χορεύουν και γελούν. 

Πηγή: mythsandlegends

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Θρύλοι και Παραδόσεις: Μοναστήρι του Αγίου Προδρόμου

Η ιστορία ξεκινάει από το 1920 στο μοναστήρι του αγίου προδρόμου στα βραχώδη όροι κάπου κοντά στη Σέρρες. Από την αρχή λοιπόν το μοναστήρι αυτό διοικούνταν από καλόγερους. Σύμφωνα με την ιστορία τον προστάτη αυτού του μοναστηριού τον είχε σκοτώσει μια γυναίκα κ για πολλά χρόνια απαγορευόταν στις γυναίκες να εισέλθουν στο εσωτερικό της μόνης ως που μια γυναίκα μεταμφιεσμένη σε άνδρας βέβαια ότι δεν θα την πάρει κανένας χαμπάρι προσπάθησε να μπει μέσα. Μόλις μήπως πέρασε την κεντρική πύλη κ αφού είχε κάνει μερικά βήματα έπεσε κάτω μένοντας παράλυτη. Λίγες μέρες αργότερα από τον τάφο του αγίου προδρόμου άρχισε να ακούγετε ένας ήχος σαν να χτυπάει η καρδιά του (ο ήχος αυτός ακούγεται ακόμα κ σήμερα). Λίγο καιρό αργότερα οι καλόγεροι εγκατέλειψαν το μοναστήρι κ από τότε κατηχείτε από καλόγριες.

Τρομακτική Ιστορία: Το Καταραμένο Μαχαίρι

Ο κύριος Γιώργος είναι ένας ευγενικός κύριος που ζει μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του στα δυτικά του Λονδίνου, σε ένα αρχοντικό. 

Μια μέρα ο κύριος Γιώργος πήγε στο σουπερμάρκετ της πόλης για να αγοράσει ένα πραγματικά παράξενο μαχαίρι για τη κουζίνα του, πολύ κοφτερό... Όταν έφτασε σπίτι το έβγαλε από το πακέτο και το άφησε στο τραπέζι της κουζίνας.

Την επόμενη μέρα( το μαχαίρι δεν είχε χρησιμοποιηθεί) που ήταν μόνος του σπίτι ήθελε να κόψει λίγο ψωμί για να φάει, αλλά ποτέ δεν έκοψε. Πιάνοντας το αιχμηρό μαχαίρι αυτοκτόνησε, αλλά όχι με τη θέλησή του. 

Το μαχαίρι ήταν αυτό που πήρε τον έλεγχο του μυαλού του και ο ίδιος άρχισε να αυτομαχαιρώνεται. Με κάποιο σατανικό τρόπο ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ τον πήγε στο πιο κοντινό νεκροταφείο, τον έθαψε, γύρισε πάλι στο σπίτι και περίμενε για το επόμενο θύμα του... Μετά από μια εβδομάδα(!) όλοι η οικογένεια είχε εξαφανιστεί κάτω από το χώμα.

Το αρχοντικό εγκαταλείφθηκε και το μαχαίρι πήγε πάλι σε ένα ράφι του σουπερμάρκετ προκαλώντας τόσους θανάτους στους αγοραστές του μέχρι που κάποιοι άνθρωποι το κατάλαβαν και το έκαναν κομμάτια. 

Φήμες λένε πως το συγκεκριμένο μαχαίρι το έλεγχε πνεύμα του σατανά... που πιθανότατα συνεχίζει να δολοφονεί και να αποκεφαλίζει...

Προσωπικές Εμπειρίες: Η Ιστορία της Εύης Part 3

Άλλη μια περίεργη εμπειρία της Εύης βρήκε τον δρόμο της για το site την οποία και ευχαριστούμε που δέχτηκε να μοιραστεί μαζί μας 
Φεβρουάριος 2013

Λίγες μέρες μετά το θάνατο ενός φίλου, βράδυ,βρισκόμουνα μόνη στο σπίτι(οι γονείς μου λείπανε στο χωριό)Καθόμουνα στον καναπέ και άκουγα μουσική απο το lap top, κόντευε 12 και άκουγα κάποια στενάχωρα τραγούδια και σκεφτόμουνα το παιδί που χάσαμε και έκλαιγα...

Αφού ηρέμησα 12 η ώρα πήγα να ξαπλώσω....(η πόρτα βρίσκεται απο την μεριά που βλέπουν τα πόδια)Είχα αφήσει την πόρτα λίγο ανοιχτη-μία σπιθαμή-δεν είχα προλάβει να κοιμηθώ,5 λεπτά αφού ξάπλωσα άκουσα βήματα στο σαλόνι ακριβώς έξω απο την πόρτα μου-κλέφτης-ήταν η πρώτη μου σκέψη...αλλα την επόμενη στιγμή σκέφτηκα ότι άμα ηταν κλέφτης θα είχα ακούσει κάποια πόρτα ή ένα παράθυρο να ανοίγει και σίγουρα θα έκανε θόρυβο...-οπότε τι ειναι?Άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας...με έπιασε ταχυκαρδία...σηνέχιζα να ακούω τα βήματα να πηγαινοέρχονται στο σαλόνι και την επόμενη στιγμή είδα απο το ανοιγμα της πόρτας να ανοίγει το φώς(!)...

Αυτό που άκουγα ήξερε ότι ήμουνα μέσα...άρχισα να κλαίω...ήξερα οτι υπήρχε κάτι μέσα στο σπίτι που δεν έπρεπε να είναι...κάτι....όχι κάποιος...άρχισα να λέω το Πάτερ Ημών απο μέσα μου και να σφίγκω τον σταυρό που φορούσα...

Η ώρα περνούσε και τα βήματα δεν έλεγαν να σταματήσουν...και εγώ δεν σταματουσα να κλαίω πάντα σιωπηρά βέβαια....η καρδιά μου κόντευε να σπάσει....φοβούμουνα πάρα πολύ...αυτή την φορά ήμουνα μόνη...δεν είχα κάποιον δίπλα μου....δεν είχα κάρτα να πάρω τους γονείς μου...-Πώς μπήκε αυτό εδώ μέσα!?-Δεν είναι άνθρωπος σίγουρα!-Ήταν ήδη εδώ μέσα...δεν μπήκε τώρα...

Είχε περάσει ήδη μία ώρα είχα κουραστεί απο το κλάμα...ακόμα όμως φοβόμουνα πολύ...δεν είχα κουνηθεί ούτε εκατοστό...Κάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος...Ξύπνησα νωρίς έπρεπε να πάω στην δουλειά...όταν σηκώθηκα απο το κρεβάτι ο φόβος επέστρεψε όταν σκέφτηκα τι έγινε το προηγούμενο βράδυ...Βγήκα στο σαλόνι....όλα ήταν όπως τα άφησα το βράδυ...εκτός απο ένα,το φώς ήταν ακόμα αναμένο...

Έψαξα σε όλα τα δωμάτια δεν υπήρχε κάτι που να μαρτυρούσε τι είχε γίνει...κι όμως...όλα ήταν ζωντανά,όλα όσα πέρασα,όσα άκουσα όσα ένιωσα.

Το ίδιο απόγευμα αναγκάστηκα να πάω στην εκλησία...μίλησα με 2 Ιερείς και με έναν θείο μου μακρινό που είναι και αυτός Πάτερ...όλοι είπαν διαφορετικά πράγματα,οτι ίσως να ήταν ένας Αγιος,ίσως να ήταν η ψυχή του παιδιού που χάθηκε πρόσφατα....Ή ίσως ήταν κάτι κακό που με προηδοποιούσε γιαυτό δεν με πείραξε(ακόμα)...Και πάλι μου δίαβασαν προσευχή...Πάντως ότι και να ήταν,ήταν επίσκεψη απο την άλλη μεριά...

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Προσωπικές Εμπειρίες: Η Ιστορία της Εύης Part 2

Το Δεύτερο Τμήμα περιλαμβάνει 2 γεγονότα που έλαβαν χωρά λίγες μέρες μετά


Συνεχεία από εδώ

Τον ίδιο μήνα μετα απο μία βδομάδα.Βράδυ.
Εγώ και η Μ. καθόμαστε κάτω απο το σπίτι μου,στο συντριβάνι...κάτω απο τον μεγάλο πλάτανο στο πεζούλι...δεν είχε κόσμο έξω αν και δεν ήταν και πολύ αργά...ήταν ήσυχα αλλά αυτή η ησυχία έσπασε όταν ακούστηκε ένα γρίλισμα...είμαι σίγουρη πως δεν ήταν σκυλίσιο...ούτε ανθρώπινο...ήταν τρομερό...απόκοσμο.

Σηκωθήκαμε...κοιτάξαμε γύρω μας,τίποτα...το ξανά ακούσαμε λες και ήταν ακριβώς δίπλα μας...άλλα δεν υπήρχε τίποτα...αυτό ήταν ,τρέξαμε στην αγορά να μπούμε σε κάποιο καφέ με κόσμο...ευτυχώς βρήκαμε μία φίλη και κάτσαμε...

Τέλος του μήνα.Βράδυ,σπίτι μου.
Εμείς οι 2 πάλι,με τις γειτόνισσες μου,αδελφές,που μένουν ακριβώς απέναντι απο μένα σε μονοκατοικία όπως εμένα.Ήταν γύρω στις δέκα....έξω είχε άπνια...Απλά καθόμασταν και ακούγαμε μουσική απο το lap top...Μέχρι τις εντεκάμιση γιατί μετα ήταν η ώρα κοινής ησυχίας...Κλείσαμε την μουσική και πήγα στην κουζίνα να μας κάνω απο ενα τοστ να φάμε.

Αφού τελειώσαμε αράξαμε στον καναπέ και στις πολυθρόνες...και τότε ξεκίνησε...χτυπήματα στην εξώπορτα(έχουμε και εσωτερική πόρτα)και ξανά και ξανά...και τότε άκουσα το χερόυλι να κατεβαίνει...κάποιος ή κάτι προσπαθούσε να μπει...αλλά ήταν κλειδωμένα...η Μ. άνοιξε το παραθυράκι της εσωτερικής πόρτας...ΔΕΝ ήταν κανείς...ξανακάτσαμε...πάλι χτυπήματα στην πόρτα...δεν άντεξα...πήγα στην κουζίνα και πήρα 2 μαχαίρια(!)Αυτό συνεχίστηκε για μισή ώρα τουλάχιστον...δεν πήγαινε άλλο...άλλα ευτυχώς γύρισαν οι γονείς των κοριτσιών και τους είπαν να πάνε σπίτι...πήγαμε και εμείς(στο μεταξύ για να βγούμε έξω μπήκε η Μ. μπροστά με το ένα το μαχαίρι τα κορίτσια ενδιάμεσα και εγώ απο πίσω με το άλλο μαχαίρι)Όσο καθόμασταν στο σπίτι των κοριτσιών είχαμε μαζί τα μαχαίρια και είχα αφήσει ανοιχτά τα φώτα απο το σπίτι αλλα είχα κλειδωμένα απο παντού...και τότε είδα μία σκια μέσα στο σπίτι να κινήτε...τρελάθηκα...

Το πρωί μας βρήκε στο μπαλκόνι,δεν υπήρχε άλλος τρόπος πήγα στην εκκλησία,μας διάβασε προσευχή ο Πάτερ και τον έφερα σπίτι να το αγίασει...

Όλα είχαν τελείωσει αφού απευθυνθήκα στην εκλησία...ή τουλάχιστον έτσι νομίζα...
Συνεχίζετε....

Προσωπικές Εμπειρίες: Η Ιστορία της Εύης Part 1

Από σήμερα βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να δημοσιεύσουμε στο Spooky Greek Story την προσωπική εμπειρία μιας φίλης του site (Εύης) η οποία και τόλμησε να την μοιραστεί μαζί μας. Δίνοντας μας την ευκαιρία να ανοίξουμε ένα νέο κεφαλαίο αυτό των Προσωπικών Εμπειριών. Ιστορίες  που σίγουρα είναι παράξενες, σίγουρα τρόμαξαν αυτούς που της έζησαν, και σίγουρα ζητούν κάποια απάντηση.  

Το παρακάτω κείμενο παρουσιάζετε αυτούσιο, όπως μας το έστειλε η κοπέλα που έζησε τα γεγονότα, και λόγο του μεγέθους του έχει χωριστεί σε 3 τμήματα, τεσσάρων ιστοριών. 
Αύγουστος 2010,

Εγώ και η φίλη μου η Μ. βγαίνουμε βόλτα αργά το απόγευμα.Αφού νυχτώνει αποφασίζουμε να πάμε στα νεκροταφεία να ανάψουμε κεράκια στους φίλους μας(δεν ήταν και πολύ έξυπνη ιδέα βραδίατικα)Εκεί λοιπόν αφού καθόμαστε η κάθε μία σε έναν τάφο δίπλα, η Μ. πετάγεται ξαφνικά πάνω,-Τι έπαθες?-Νομίζω πως κάτι ήρθε πάνω στο πόδι μου!-Έλα ρε αφού έβρεξε σήμερα,κανα βατράχι θα ήταν!-Εγώ λέω να φύγουμε!...

Φεύγουμε λοιπόν και συναντάμε στο Δημαρχείο 2 φίλους μας τον Α. και τον Γ. Και λέμε να πάμε να αράξουμε σε κανα πάρκο.Και έτσι γίνετε.Αφού πέρασε αρκετή ώρα αποφασίζουμε να αλλάξουμε μέρος...και πάμε σε ένα πάρκο δίπλα από το γυμνάσιο(εκεί που τελειώναι το πάρκο βρίσκεται και το τρενάκι που θα αναφέρω, και απο εκεί και πίσω είναι ένα μικρό δάσος,ο δρόμος και τα νεκροταφεία!!!!)Λοιπόν πάμε στο παρκάκι και καθόμαστε πίσω στο τρενάκι,να αναφέρω οτι εγώ και ο Γ. κάτσαμε απέναντι ο ένας απο τον άλλον(δλδ στις 2 άκρες με ανοιχτά τα πόδια)και ο Α. κ η Μ. με πλάτη προς το δάσος,κανονικά δλδ.

Πέρασε αρκέτη ώρα και αφού είχαμε ακούσει μουσική είπαμε να μιλήσουμε ήσυχα...κάποια στιγμή παίρνει το μάτι μου κάτι ασπρο να τρέχει εκεί που αρχίζει το δάσος,γήρισα και κοίταξα αλλα δεν είδα τιποτα...την ίδια ακριβώς κίνηση έκανε και ο Γ., -Το είδες?-Ναι,τι λες να’ταν?-Κανα ζωντανό μωρέ!-Οκ ρε Γ.

Αφού ξεχνιόμαστε για λίγη ώρα,ξαναπερνάει κάτι άσπρο μπροστά απο τα δέντρα...Τώρα πραγματικά απο ότι κατάλαβα και ο Γ. τρόμαξε και κοιταχτήκαμε ανήσυχοι...Η Μ. κ ο Α. βέβαια δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία και νόμιζαν οτι θέλαμε να τους τρομάξουμε....όσπου...ακούστικε μέσα απο το δάσος ένας πάρα πολύ δυνατός κροτος που ούτε σαν κροτίδα δεν ακούστικε....ούτε σαν πυροβολισμός....πολύ περίεργος κρότος...αυτό ηταν δεν χρειστήκαμε τίποτα αλλο,πιαστήκαμε αγκαζέ ολοι και κατεβήκαμε καμία 20αρια μέτρα παρακάτω και κάτσαμε σε ενα πεζούλι...

Δεν μιλούσε κανείς...ο Γ. και μάλλον και εγώ είχαμε ασπρισει...Αποφάσισε να μιλήσει ο Γ.-Θέλω να πάω να δω τι ήταν..!!Ο Α.-Πάμε θέλω και εγώ να δω!Και ξεκίνησαν να ανεβαίνουν...Επιασα την Μ. απο το χέρι και της είπα:Πάμε και εμεις δεν μπορώ μόνες μας,φοβαμαι!Και ανεβαίνουμε και εμεις...Τα αγόρια είχανε φτάσει ήδη στο τρενάκι όταν μπήκαμε στο παρκο(δλδ όταν πατήσαμε στην αμμουδα κανα 10 μέτρα απο το τρενακι)Σταματήσαμε,και τα αγόρια μπήκανε μέσα στο δάσος...όταν ένιωσα να με τραβαει η Μ. το χέρι και μου έδειχνε κάτι-Κοιτα πάνω στο δέντρο τέρμα αριστερα!!!!!!!!!!!!Μου κόπηκαν τα πόδια...εκεί πάνω σε ένα απο τα κυππαρίσια πάνω αριστερα φενόταν σχεδόν ολοκάθαρα σαν να ήταν ένας ανθρωπος κρεμασμένος ανάποδα με μια ασπρη(!)μπλούζα....

Ευτηχώς τα αγόρια εκεινη την στιγμή βγαίνανε απο το δάσος και τους φωνάξαμε να φύγουμε!
Κατεβήκαμε στο πεζόδρομο που είχε λιγο κόσμο για να συνέλθουμε...τα αγόρια δεν είδαν τίποτα μέσα στο δάσος,αλλά όταν τους είπαμε τι είδαμε εμείς δεν είμαι σίγουρη αμα μας πίστεψανε...Χωριστήκαμε στο Δημαρχείο,τα αγόρια φύγανε απο την κάτω μεριά καιεμεις θα διασχίζαμε τον πεζόδρομο(για να πάμε στο σπίτι μου)και θα περνούσαμε μέσα απο το συντριβάνι το οποιο βρίσκεται κάτω απο το σπίτι μου.

Αφού βρισκόμασταν στην μέση της διαδρομής μέσα στο συντριβάνι,νιώθν την Μ. να με τραβάει προς αριστερά αλλαζοντας μας μονοπάτι,και μου λεει:Μην κοιτάξεις δεξιά!Ε και εγώ κοίταξα...τι το θελα...μου κόπηκα το αίμα...εκεί στο γρασίδι στα δεξιά μας καθότανε χάμο ενας με ασπρη(!)μπλούζα...

Όπου φύγει φύγει,ανεβήκαμε στο σπίτι μου...και περιμέναμε την μαμά της Μ. να έρθει να την πάρει...εγώ βέβαια δεν κοιμήθηκα παρα μόνο όταν ξημέρωσε.

Αφού βρισκόμασταν στην μέση της διαδρομής μέσα στο συντριβάνι,νιώθν την Μ. να με τραβάει προς αριστερά αλλαζοντας μας μονοπάτι,και μου λεει:Μην κοιτάξεις δεξιά!Ε και εγώ κοίταξα...τι το θελα...μου κόπηκα το αίμα...εκεί στο γρασίδι στα δεξιά μας καθότανε χάμο ενας με ασπρη(!)μπλούζα...

Όπου φύγει φύγει,ανεβήκαμε στο σπίτι μου...και περιμέναμε την μαμά της Μ. να έρθει να την πάρει...εγώ βέβαια δεν κοιμήθηκα παρα μόνο όταν ξημέρωσε....

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Τρομακτική Ιστορία: Φυλακισμένοι στον Πίνακα

Πριν πενήντα- εξήντα χρονιά, σε ένα απομονωμένο από τον κόσμο χωριό, έγινε μια αποτρόπαια δολοφονία. Στο 'Αρχοντόσπιτο' όπως τότε το φώναζαν , η οικογένεια που ζούσε τότε εκεί βρέθηκε σε άθλια κατάσταση..Όλα τα μελή της οικογενείας βρεθήκαν ακρωτηριασμένα και παρατημένα σε μια λίμνη του δικοί τους αίματος.. Το ίδιο ακριβώς τέλος είχε και η οικογένεια πριν από αυτήν, και η οικογένεια πριν από αυτήν και πίσω στο παρελθόν άλλες γενιές πριν από αυτές .. Πολλές ιστορίες λέγονται από τότε έχοντας ως αφετηρία την χρονολογία του 1910. 

Η ΠΡΩΤΗ Οικογένεια όπως λέγαν οι παλιότεροι, υποστηρίζουν πως ξεκίνησαν αυτόν τον αλυσιδωτό εφιάλτη. 

Ήταν τότε η νύχτα, περίεργα ήσυχη, όταν ξαφνικά ακουστήκαν ανάμεικτες φωνές οργής και τρόμου και στην συνεχεία νεκρική σιγή.. Μάρτυρας ο εβδομηντάχρονος κηπουρός ο οποίος έντρομος είπε στις τοπικές τότε αρχές πως όλα ξεκίνησαν απο μια διαμάχη μεταξύ του ζευγαριού.Στην συνεχεία υποστήριξε, πως ο πατέρας άρχισε να φέρεται τρομακτικά περίεργα , άρπαξε έναν σουγιά απο το γραφείο και 'θολωμένος' σκότωσε με μακάβριο τρόπο την γυναικά του, τον γιο του την θετή κόρη του.. και στο τέλος αυτοκτόνησε με τον ίδιο σουγιά. Την ιστορία αυτή την διηγούνται μέχρι και σήμερα σε αυτό το χωριό με πολλές παραλλαγές.. 

Μια υπόθεση είναι πως το σπίτι είναι στοιχειωμένο και αυτός ηταν ο λόγος που οι οικογένειες είχαν τέτοιο αποτρόπαιο τέλος και πιο συγκεκριμένα παρέες ανά καιρούς που έχουν μπει παράνομα στο παρατημένο σπιτι, παρατήρησαν πως στον παμπάλαιο, ξεθωριασμενο κρεμασμένο πινάκα πάνω απο το μισογκρεμισμένο τζάκι που απεικονίζονταν η ΠΡΩΤΗ οικογένεια , στο ζωγραφισμένο τραπεζάκι διπλά από την θετή κόρη υπήρχε πάντα ενας ανοιχτός σουγιάς. Κι όμως.. σε κάθε επέτειο θανάτου των οικογενειών, τα πρόσωπα της οικογενείας που απεικονίζονταν στον πινάκα ήταν τρομακτικά αλλοιωμένα και ο σουγιάς έλειπε απο την θέση του...
 

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Φωτογραφία-μυστήριο: Το 70s φάντασμα με το ροζ κοστούμι

Μπροστά σε μια ανατριχιαστική έκπληξη βρέθηκε μια γυναίκα από το Τέξας, όταν κοίταξε τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει με το κινητό της, καθώς -χωρίς να το ξέρει- φωτογράφησε ένα φάντασμα!

Η Μαρσέλα Ντέιβις προσπαθούσε να βγάλει μια καλή φωτογραφία του ανιψιού της έξω από το σχολείο του. Ο μικρός όμως δεν έμενε ήσυχος, μέχρι που γύρισε την πλάτη στη θεία του και της είπε να σταματήσει να τον φωτογραφίζει. Η τελευταία φωτογραφία που πρόλαβε να βγάλει η κ. Ντέιβις είναι τη στιγμή που το αγόρι έχει στρέψει το κεφάλι του. Στο βάθος όμως μια περίεργη μορφή έχει κάνει την εμφάνισή της…

Αν προσέξει κάποιος προσεκτικά τη φωτογραφία, μπορεί να διακρίνει μια αχνή ανδρική φιγούρα, που φοράει ένα ροζ σακάκι, ροζ παντελόνι καμπάνα και μια σκουρόχρωμη μπλούζα.

Δίπλα του στέκεται και μια γυναικεία μορφή, που όμως με μεγάλη δυσκολία διακρίνεται. Η κ. Ντέιβις δήλωσε ενθουσιασμένη με τη μεταφυσική της ανακάλυψη. Ποτέ πριν δεν είχε δει φάντασμα και παρότι πολλοί αμφισβητούν τα «αποδεικτικά» της στοιχεία, αυτή επιμένει: «Πιστεύω ότι πρόκειται για κάτι μη φυσιολογικό».

Το φάντασμα της κ. Ντέιβις, λόγω του ενδυματολογικού του στυλ, χαρακτηρίστηκε ’70s καθώς η φωτογραφία έκανε το γύρο του διαδικτύου.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Τρομακτικές Ιστορίες: Μην ανοίξεις την πόρτα

Αυτή είναι αληθινή ιστορία που έγινε πριν αρκετά χρόνια. Μία γυναίκα ήταν μόνη στο σπίτι γιατί ο άντρας της είχε φύγει το απόγευμα για δουλειές. Γύρω στα μεσάνυχτα και αφού είχε κλείσει την τηλεόραση για να πάει για ύπνο άκουσε κλάματα μωρού στην εξώπορτα της. 

Παραξενεύτηκε και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να πάρει τηλέφωνο την αστυνομία. Μόλις τους είπε τι συνέβαινε, εκείνοι της είπαν «ό,τι και αν συμβεί ΜΗΝ ανοίξεις την πόρτα.» αυτή τους είπε πως φοβάται μήπως ο σκύλος της οικογένειας δαγκώσει το μωρό, αλλά οι αστυνομικοί της απάντησαν: «κυρία φύγετε μακριά από την πόρτα και κρυφτείτε στο πιο ασφαλές δωμάτιο. Στέλνουμε ήδη δύο περιπολικά για να σας βοηθήσουν. Μην ανοίξετε σε κανέναν.» 

Οι αστυνομικοί έφτασαν μετά από 10 λεπτά αλλά δεν βρήκαν κανέναν ούτε και το μωρό. Όταν η γυναίκα τους άνοιξε τελικά, της είπαν ότι ψάχνουν έναν μανιακό δολοφόνο, που βάζει μία κασέτα με ένα μωρό που κλαίει για να του ανοίξουν την πόρτα. Όλα του τα θύματα είναι γυναίκες μόνες στο σπίτι, τις οποίες βιάζει και έπειτα σκοτώνει. Δεν έχει συλληφθεί από τότε...

Όνειρο...

Λοιπόν αυτη η ιστορία ειναι ένα όνειρο που έχει δει μια φίλη...
 
Περπατούσε σε ένα βουνό και ανέβαινε ώσπου ξαφνικά φτάνει σε μια αδιέξοδο.Εκει ξαφνικά εμφανίστηκε μια μικρή εκκλησία.Ετσι μπήκε μέσα όπου βρέθηκε με κάτι αλλα παιδια και ολα φορούσαν ένα κόκκινο ράσο που είχε χρυσές γραμμές.Ξαφνικα μπροστά τους εμφανίστηκε μια κυρία που φορούσε μαύρα ρούχα αλλα αυτη δεν μπορούσε να δει απο τη μέση και πάνω την κυρία αυτη.Σε κάποια στιγμή τελικα μπόρεσε και είδε μια γυναίκα χωρίς πρόσωπο που της έβαλε εκείνη την ώρα κάτι στη τσάντα(ξέχασα να αναφέρω οτι είχε και μια τσάντα)Εκείνη την ώρα ξύπνησε αλλα δεν θυμάται τι της είχε βάλει στη τσάντα.Λιγες μέρες αργότερα είδε τυχαία μια εικόνα της Αγίας Παρασκευής,η οποια ειναι η προστάτιδα των ματιών.Η Αγία Παρασκευή φορούσε ακριβώς τα ίδια ρούχα με αυτην την κυρία στην εκκλησία που είχε δει στο ονειρό της!!!

Τρομακτικές Ιστορίες: Θα φάμε ξύλο

Ένας συνάδελφός μου στη δουλειά κατάγεται από ένα χωριό των Σερρών και στις διακοπές του καλοκαιριού πήρε τη γυναίκα του να πάνε εκεί μετά από πολλά χρόνια.

Αφού λοιπόν έφτασε και τακτοποιήθηκαν πήγε από το καφενείο να βρει τους παλιούς του φίλους, και έτσι έγινε. Μετά από ώρες συζητήσεων οι φίλοι του αποφάσισαν να του πουν για αυτό το «γεγονός» που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο χωριό τους.

Πολλά βράδια έρχονται πνεύματα και τους δέρνουν κανονικά! Μάλιστα την επόμενη μέρα ξυπνάνε και έχουν ακόμα τα σημάδια στο σώμα τους! Εδώ να αναφέρω ότι το χωριό ήταν θαμμένο πάνω σε νεκροταφείο και αυτό ενίσχυε τις φήμες περί φαντασμάτων.

Όταν του έλεγαν όλα αυτά, ο φίλος μου γελούσε και δεν τα πίστευε, τα κορόιδευε και τους έκανε πλάκα… Οι φίλοι του όμως δεν έδειχναν να τον συμμερίζονται, πίστευαν απόλυτα αυτά που του έλεγαν… Κατά το βραδάκι λοιπόν αποφάσισαν να πάνε σπίτια τους…

Ο φίλος μου έπεσε και εκείνος για ύπνο σίγουρος ότι αυτά που άκουσε νωρίτερα ήταν ψέματα και δεισιδαιμονίες. Στη μέση της νύχτας όμως άλλαξε γνώμη, και εκείνος και οι γυναίκα του σηκώθηκαν με μελανιές και μώλωπες! Παντού, τα χέρια τους, η πλάτη τους, τα πόδια τους! Σα να έπαιξαν πραγματικά ξύλο με κάποιον και πονούσαν πολύ. Τα μάζεψαν και έφυγαν από το χωριό το ίδιο πρωί. Ο φίλος μου μετά κατάλαβε ότι ήταν μεγάλο του λάθος να κοροϊδέψει τις ψυχές εκείνων των ανθρώπων και του το απέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσαν…

Τρομακτικές Ιστορίες: Μια Παράξενη Ιστορία από την Κατασκήνωση



Το Spooky Greek Story είναι  στην ευχάριστη θέση να δημοσιεύει μια τρομακτική ιστορία ή μάλλον καλύτερα ένα παράξενο γεγονός που συνέβη σε μια φίλη μας από το facebook η όποια και επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της. Την ευχαριστούμε που μοιραστικέ μαζί μας την εμπειρία της.
  
Γεια σας,

Μια φορά που ήμουν στην κατασκήνωση (.... ) στην Κόρινθο άκουσα μια ιστορία για ένα κοριτσάκι που πέθανε εκεί…  Λένε ότι ήταν 9 χρόνων και ενώ έκανε κούνια έπεσε και καρφώθηκε σε κάποια παλιά σίδερα που βρισκόντουσαν εκεί.  Από τότε κάθε βράδυ στις 2 η ώρα η κούνια κουνιέται μονή της.

Εγώ δεν την είχα πιστέψει  αυτήν την ιστορία ώσπου ένα βράδυ  η φίλες μου, μου είπαν να πάμε να δούμε...και έτσι και έγινε βγήκαμε και καλά για τουαλέτα και τότε είδα τη κούνια που κουνιόταν μονή της!  Δεν πίστευα στα ματιά μου…

Να πεις ήταν απ τον αέρα όχι κουνιόταν μονό αυτή ,καμιά άλλη..ήταν περίεργο, φρίκαρα...

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Ντοκιμαντέρ: Η συνωμοσία της Ιωάννης της Λωραίνης

H εθνική ηρωίδα της Γαλλίας, η Ζαν Ντ' Αρκ (Jeanne d'Arc), σύμφωνα με την ιστορία κάηκε στην πυρά στις 30 Μαΐου του 1431 σε ηλικία 19 ετών.

Νεότερες έρευνες όμως φέρνουν στο φως στοιχεία που ανατρέπουν αυτήν την περίπτωση.

Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που θεμελιώνουν την υπόθεση ότι η Ιωάννα της Λωραίνης δεν κάηκε στην πυρά, αλλά πήρε τη θέση της κάποια άλλη και η ίδια έζησε για πολλά χρόνια ως σύζυγος κάποιου Γάλλου ευγενή. 

Ανατρεπτικό το σενάριο; Κι όμως, δείτε το ντοκιμαντέρ και θα πειστείτε κι εσείς ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι (εντελώς) αποκύημα της φαντασίας

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Tromaktikes Istories : Νέα Τρομακτική Ιστορία

Οκ εδώ και αρκετό καιρό έχουμε ξεμείνει από ιστορίες παντού πριν μερικών εξαιρέσεων (gokuthelegend ευτυχώς που υπάρχεις και εσύ) όλοι αναδημοσιεύουν της ίδιες και της ίδιες τρομακτικές ιστορίες ειδικά οι σελίδες στο FB το έχουν παρακάνει... λοιπόν βρήκα αυτήν δεν την είχα ξανά διαβάσει, δεν είναι τέλεια, άλλωστε αποτελεί μαρτύρια από ένα φόρουμ,  άλλα παρόλα αυτά είναι κάτι :) Τρομακτική Ιστορία

Αυτή είναι μια προσωπική μου ιστορία και θέλω όλοι να πιστέψετε γιατί δεν είμαι απο αυτούς που λένε οτι έχουν ζήσει ιστορίες και το παίζουν μάγκες και έτσι..Ελπίζω να με κατανοήσετε.. Πρίν κανένα 6άμηνο είχε έρθει ο θείος και η θεία μου απο το χωριό στην Αθήνα(στο σπίτι μου)γιατί ο θείος μου είχε καρκίνο και ήρθε στο νοσοκομείο εδώ για τα απαραίτητα.Μια νύχτα λοιπόν έτσι όπως κοιμόμασταν ο θείος μου είχε σηκωθεί να πάει στο μπάνιο..Η αδερφή μου απο μέσα άκουγε τον θείο μου να ανάσαινε πολύ βαριά σαν να μη μπορούσε..Ξαφνικά ακούει τη θεία μου στο μπάνιο να φωνάζει το όνομα τυ θείου μου και τον βλέπει κάτω λιπόθυμο στην πόρτα.Εγώ όλη αυτή την ώρα κοιμόμουν γιατί κοιμάμαι και λίγο βαριά.Μετά σηκώθηκαν οι γονείς μου να δουν τι συνέβη και τελικά ο θείος μου είχε γίνει καλά.Εγώ όμως το βράδυ παραμιλάω μερικές φορές,και πριν γίνει αυτο το συμβάν περίπου 10 λεπτά πριν μου είπε η αδερφή μου που με άκουγε απο το κάτω κρεβάτι οτι φώναζα το όνομα του θείου μου και έλεγα στην πόρτα,στην πόρτα γρήγορα και ταυτόχρονα το όνομα του θείου μου.Και μέτα έγιναν όλα όσα είχα πεί όπως κοιμόμουν στην πραγματικότητα απο το στόμα της θείας μου..Η αδερφή μου που μου το είπε το πρωί μου είπε οτι το βράδυ εκείνο δεν κοιμήθηκε απο τον φόβο της γιατί δεν μπορούσε να καταλάβει πως εγώ στον ύπνο μου είπα κάτι που έγινε μετα απο ένα δεκάλεπτο..

πηγή: TYMBWRYXOS (http://scarystoriesgr.forumotion.net/t5-topic)

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

VIDEO: UFO την ώρα που δημοσιογράφος μιλούσε!

Το βίντεο δεν προβλήθηκε ποτέ στο δελτίο ειδήσεων της Ρωσίας, αλλά ανέβηκε στο youtube.Την ώρα που μια δημοσιογράφος από τη Ρωσία κάνει ρεπορτάζ, ένα φως εμφανίζεται στο βάθος..

Το φως είναι εκτυφλωτικό και ο camera man παθαίνει σοκ!! Η δημοσιογράφος γυρίζει να δει τι υπάρχει, αλλά από το πολύ φως δεν βλέπει καλά.

Μετά από λίγα δευτερόλεπτα το φως εξαφανίζεται...

Δείτε το.

Συνεχίζει να στέλνει λουλούδια στην γυναίκα του την ημέρα του Αγ.Βαλεντίνου αν και είναι...νεκρός!

Μια απίστευτη ιστορία αγάπης με το σύζυγο να συνεχίζει να στέλνει κόκκινα τριαντάφυλλα στη γυναικα του, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου αν και νεκρός! Τη μοναδική αυτή ιστορία αγάπης γνωστοποίησε η σύζυγος όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμα η Huffington Post και κάνει το γύρο του διαδικτύου.

«Ο αγαπημένος μου σύζυγος Τζον κι εγώ, ήμασταν παντρεμένοι για 46 χρόνια. Κάθε Αγίου Βαλεντίνου, εκείνος μου έστελνε τα πιο όμορφα λουλούδια μαζί με ένα σημείωμα που περιείχε πέντε απλές λέξεις: “Ο έρωτάς μου για εσένα μεγαλώνει”. Τέσσερα παιδιά, 46 ανθοδέσμες και μια ζωή γεμάτη αγάπη, ήταν η κληρονομιά που άφησε σε εμένα όταν πέθανε πριν από δύο χρόνια», λέει η 68χρονη Σου Τζόνστον, ενώ στη συνέχεια αποκαλύπτει μια προσωπική της ιστορία που κάνει πολλούς ανθρώπους να δακρύζουν.

«Την πρώτη ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου που έμεινα μόνη, δέκα μήνες αφότου τον έχασα, σοκαρίστηκα όταν παρέλαβα ένα εκπληκτικό μπουκέτο λουλουδιών, το οποίο μού έστελνε ο …Τζον! Θυμωμένη και πληγωμένη, τηλεφώνησα στο ανθοπωλείο για να τους πω ότι είχαν κάνει λάθος. Ο ανθοπώλης μου απάντησε: “Όχι, κυρία μου. Δεν έχει γίνει λάθος. Πριν πεθάνει, ο σύζυγός σας προπλήρωσε να σας στέλνουμε ανθοδέσμες για πολλά χρόνια και μας ζήτησε να του εγγυηθούμε πως θα συνεχίζετε να λαμβάνετε ανθοδέσμες κάθε 14 Φεβρουαρίου”. Με την καρδιά μου να κοντεύει να σπάσει, έκλεισα το τηλέφωνο και διάβασα την κάρτα. Το σημείωμα έγραφε: “Η αγάπη μου για εσένα είναι αιώνια”», καταλήγει η κυρία Τζόνστον.

Πηγή:perierga.gr

ΣΟΚ: Τι είναι αυτό το πλάσμα;

Κάτοικος του Νιού Τζέρσεϊ φωτογράφησε ένα παράξενο ον, το οποίο βγήκε μέσα από την θάλασσα.


Το πλάσμα έμοιαζε με εξωγήινο και η εικόνα του εξαπλώθηκε σαν επιδημία στο διαδίκτυο, έχοντας συγκεντρώσει 400.000 επισκέπτες μόλις κατά τις πρώτες έξι ώρες μετά την ανάρτησή της.

Επρόκειτο για ένα ψάρι που ανήκει στην κατηγορία των μυραινών, κατηγορία στην οποία ανήκει και η κακόφημη σμέρνα. Οι μύραινες συνήθως είναι περίπου 90 εκατοστών. Το πλάσμα της φωτογραφίας φαίνεται μεγαλύτερο λόγω της γωνίας λήψης της. Η ίδια η αστυνομία της Νέας Υόρκης επιβεβαίωσε πως το πλάσμα είναι μύραινα.

Οι μύραινες είναι ασπόνδυλα σα χέλια χωρίς σαγόνια. Το στόμα τους είναι ιδιαίτερα αηδιαστικό καθώς έχουν κάτι σαν γλώσσα και πάρα πολλά μικρά δόντια.

Η ύπαρξή τους είναι ενοχλητική για τους ψαράδες της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, καθώς οι μύραινες ζουν παρασιτικά εις βάρος άλλων ψαριών.

Πολλοί έσπευσαν να κάνουν λόγο για εξωγήινους, συνδυάζοντας την εμφάνιση του περίεργου πλάσματος με την πτώση των μετεωριτών. Ωστόσο, «ο θησαυρός αποδείχθηκε άνθρακας».

Στη φωτογραφία, μάλιστα ο ίδιος ο φωτογράφος μαχαιρώνει το παράξενο πλάσμα, δραματοποιώντας το περιστατικό κι εξάπτοντας τη φαντασία των Αμερικανών.

Πηγή: http://www.kamikaze.gr/

Περίεργη μορφή σε φωτογραφία του Google Earth από χωριό-φάντασμα.

Μια περίεργη μορφή που θυμίζει φάντασμα απαθανάτισε το Google Earth σε μια φωτογραφία που γεννά ερωτήματα 

Η μορφή, μάλλον ανδρική, βρίσκεται δίπλα στα χαλάσματα σπιτιού σε ένα χωριό-φάντασμα, που έχει ερειπωθεί από το 1946.
Το South Gloucestershire εγκαταλείφθηκε και γκρεμίστηκε, προκειμένου να κατασκευαστεί αεροδιάδρομος.Τα ερείπια ωστόσο παρέμειναν και είναι ορατά.
Δείτε την περίεργη μορφή:

Πούλησαν στο ebay στοιχειωμένο καθρέφτη που τους κατέστρεψε!


Κακοτυχία, οικονομικά προβλήματα, αρρώστιες και εφιάλτες έφερε ένας... στοιχειωμένος καθρέφτης σε δυο συγκάτοικους που ζουν στο Λονδίνο.

Ο ομογενής, Σωτήρης Χαραλάμπους, και ο Τζόζεφ Μπιρτς, αποφάσισαν να βάλουν τέλος στο... μαρτύριο και να πουλήσουν τον “δαιμονικό” καθρέφτη σε κάποιον... θαρραλέο!

Σύμφωνα με τη συνέντευξη που παραχώρησαν στη “Daily Mail”, ο 34χρονος Χαραλάμπους και ο 20χρονος Μπιρτς απέκτησαν την αντίκα, όταν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού τους τον παραχώρησε. Από τότε, ξυπνούσαν τα βράδια με εφιάλτες και ένιωθαν “μαχαιριές” στο σώμα τους.

Έτσι, αποφάσισαν να τον πουλήσουν στο eBay για 100 λίρες, ενημερώνοντας βέβαια τους υποψήφιους αγοράστες για τα προβλήματα που μπορεί να τους προκαλέσει. Μέχρι στιγμής, περίπου 20.000 άτομα έχουν δει την αγγελία, αλλά μόνο ένας έχει εκφράσει ενδιαφέρον να τον αγοράσει με σκοπό να τον κάνει δώρο στην πρώην του!

Ο Σωτήρης Χαραλάμπους υποστήριξε: “Νομίζω ότι κάποιος δολοφονήθηκε μπροστά σε αυτόν τον καθρέφτη, γι' αυτό και στοιχειώνει το σπίτι μας. Ένας ειδικός στις αντίκες μάς πρότεινε την τιμή πώλησης, αλλά θα θέλαμε να επισκεφτούμε και κάποιον που ασχολείται με την παραφυσική”.

Από την πλευρά του, ο Τζόζεφ είπε: “Στην αρχή σκεφτήκαμε ότι κάποιος μας έκανε βουντού ή μαύρη μαγεία, αλλά μετά αρχίσαμε να βλέπουμε μέσα στον καθρέφτη περίεργες σκιές”.

Πηγή:tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Προσοχή Κυκλοφορούν Νεράιδες

Και Ξωτικά... Ευχαριστούμε το Βασανίζομαι για την φωτογραφία αυτή. Ξέρετε που βρίσκετε?

Ξύπνησε μετά από έμφραγμα μιλώντας γλώσσα που δεν ήξερε!

Ένας Άγγλος άρχισε να μιλά ουαλικά, όταν ανέκτησε τις αισθήσεις του μετά από έμφραγμα... Το περίεργο είναι ότι ο ίδιος, παρόλο που είχε περάσει ένα σύντομο διάστημα της ζωής του στην Ουαλία, ποτέ δεν είχε μάθει τη γλώσσα, που διαφέρει από τα αγγλικά. Ο Alun Morgan, 81 ετών, βρέθηκε στην Ουαλία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την εκκένωση αγγλικών περιοχών. «Δεν θυμάμαι τίποτα από τη στιγμή του εμφράγματος. Σιγά-σιγά όμως άρχισα να μιλάω ουαλικά. Αυτό ήταν παράξενο γιατί ποτέ δεν έζησα στην Ουαλία, εκτός από την περίοδο του πολέμου», λέει ο ίδιος μετά την ανάρρωσή του. Η σύζυγός του Yvonne ήταν το μόνο άτομο που μπορούσε να καταλάβει τις πρώτες στιγμές τι έλεγε ο άντρας της και να μεταφράσει στους γιατρούς. Σύμφωνα με τους γιατρούς, το έμφραγμα προκάλεσε στον 81χρονο διαταραχή στο κέντρο της γλώσσας του εγκεφάλου.

Βρέθηκε παράξενο πλάσμα ηλικίας 200 εκατ. ετών

Ένα παράξενο πλάσμα, ηλικίας 200 εκατομμυρίων ετών, ανακάλυψαν πρόσφατα οι επιστήμονες στην Ανταρκτική....

Ο άγνωστος οργανισμός, σε μέγεθος ανθρώπινης τρίχας, μοιάζει στο σχήμα με δάκρυ και έχει ουρά σαν μαστίγιο.

Οι επιστήμονες κατάφεραν να το εντοπίσουν, καθώς είχε παγιδευτεί στο κουκούλι ενός μύκητα και διατηρήθηκε στους πάγους για εκατομμύρια χρόνια.
Το παράξενο αυτό ον υπολογίζεται ότι έζησε κατά την ύστερη Τριασική Περίοδο, όταν η Γη ήταν πολύ θερμότερη και πυκνά τροπικά δάση κάλυπταν την περιοχή που οι επιστήμονες αποκαλούν Υπερανταρκτική Οροσειρά.

Οι ερευνητές αναζητούν τις ρίζες του περίεργου οργανισμού στα πρωτόζωο του γένους Vorticella και περιμένουν ότι η αποκρυπτογράφηση της γενετικής δομής του θα τους αποκαλύψει σημαντικά μυστικά για την εξέλιξη των ειδών. Μέχρι, πάντως, να βρεθεί η ταυτότητά του, το πλάσμα παραμένει μυστήριο. Πηγή: newsbomb.gr

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

http://25.media.tumblr.com/a35b8bf904074bc42d05bf667db130f0/tumblr_melmelNNyC1rmdpqeo1_500.gif

Η απίστευτη ιστορία φοιτητή που μπλέχτηκε άθελά του σε παγκόσμιο σκοτεινό διαδικτυακό παιχνίδι

Όταν ένας ανυποψίαστος μεταπτυχιακός φοιτητής από το Μπρούκλιν, παρακινημένος από…
τη βαρεμάρα του, αποφάσισε ένα βράδυ να περιηγηθεί στο διαδίκτυο, δεν μπορούσε να πιστέψει με τίποτα τι θα ακολουθούσε.
Ότι θα κατέληγε να βρεθεί από το πουθενά μπλεγμένος σε ένα «παιχνίδι αναζήτησης» που θα τον παρέσυρε στους πιο σκοτεινούς διαδρόμους του διαδικτύου, στο λεγόμενο Βαθύ Ιστό (deep web) και θα του αποκάλυπτε την ύπαρξη ενός ολόκληρου μυστικού κόσμου που εκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη!
Αυτή είναι η πραγματική ιστορία του, που παρουσιάστηκε εκτενώς σε σχετικό άρθρο του Τζεντ Λιπίνσκι στο περιοδικό mental_floss πριν από περίπου ένα μήνα, μία συνοπτική εκδοχή της οποίας δημοσιεύουμε σήμερα στο iefimerida.
Ήταν γύρω στις 10:00 το βράδυ μιας Παρασκευής, όταν ο 32χρονος διδακτορικός φοιτητής Τζεφ Κίνκλ, μόνος στο διαμέρισμά του στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, προσπαθούσε να γράψει μία εργασία με θέμα τη θεσμική μυστικότητα και τους κρατικούς μηχανισμούς εθνικής ασφάλειας.
Με το βλέμμα βαριεστημένο να κοιτάζει τον ορίζοντα που απλωνόταν έξω από το παράθυρό του φτάνοντας μέχρι το Μανχάταν, ο νεαρός ακαδημαϊκός, ο οποίος έβγαζε τα προς το ζην εργαζόμενος ως μεταφραστής και συγγραφέας, δεν είχε καμία έμπνευση.
Περιηγούμενος άσκοπα στο διαδίκτυο, έπεσε πάνω στη διαβόητη ιστοσελίδα διαμοιρασμού αρχείων και εικόνων «4chan» που προσελκύει καθημερινά 1.000.000 επισκέπτες. Καθώς ανοιγόκλεινε το ένα αρχείο μετά το άλλο, έπεσε ξαφνικά σε ένα παράξενο μήνυμα που προσέλκυσε την προσοχή του.
Στο παρελθόν είχε διαβάσει κάπου ότι η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA), η γνωστή πλέον κυβερνητική οργάνωση που δρα στη σκιά της CIA και εμπλέκεται σε επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο, χρησιμοποιούσε συχνά το «4chan» με σκοπό την «αλίευση» ταλαντούχων χάκερς.
Εκεί κάπου, λοιπόν, ανάμεσα σε εκατοντάδες σχόλια και πεδία συζήτησης, κάποιοι επισκέπτες ανέφεραν ότι το παράξενο μήνυμα ενδεχομένως να ήταν κάποια άσκηση στρατολόγησης ταλέντων τοποθετημένο εκεί από την NSA. Με την περιέργειά του στα ύψη ο Κινκλ αποφάσισε να προχωρήσει βαθύτερα.
Όπως πολλοί άλλοι που έχουν την τάση να «σκαλίζουν» τις κρυφές γωνιές του διαδικτύου και τις υποκουλτούρες που ευδοκιμούν σ’ αυτό, έτσι κι εκείνος γνώριζε καλά ότι ο Ιστός είναι σαν ένα παγόβουνο: το 95% των χρηστών που μπαίνουν καθημερινά στο διαδίκτυο ξέρουν μονάχα την κορυφή του, το μικρότερο και λιγότερο απειλητικό κομμάτι του. Αυτό όμως που απλώνεται από κάτω είναι ευρύτερο, βαθύτερο, απείρως πιο σκοτεινό και ασύλληπτο: ένας κόσμος σκιών όπου βρίσκουν κρυψώνα δεδομένα, χάκερς και εγκληματίες.
Στην πραγματικότητα, κάθε φορά που κάνουμε μία αναζήτηση στο διαδίκτυο μέσω κάποιας μηχανής είναι σαν να ρίχνουμε δίχτυα σε ορισμένα μονάχα μέτρα βάθος από την επιφάνεια, δηλαδή στο 10% σχεδόν του συνολικού βάθους του παγκόσμιου ιστού. Ο «Βαθύς Ιστός», όπως αποκαλείται, προσδιορίζει το υπόλοιπο ανεξερεύνητο 90% στο οποίο δεν μπορείς να εισέλθεις με το συμβατικό τρόπο. Ένας κόσμος ανωνυμίας, άπειρων προσωπείων, λαβυρινθώδης, όπου κανείς δεν μπορεί να εντοπίσει κανέναν και όπου όλα επιτρέπονται.
Και ο Κινκλ ήταν ένα βήμα πριν «βουτήξει» μέσα του και βυθιστεί στα σκοτεινά νερά του.
Κοίταζε με επιμονή το μήνυμα, προσπαθώντας να κατανοήσει το νόημά του, όταν ένα σχολιαστής υπέδειξε να ανοιχτεί η εικόνα με το πρόγραμμα επεξεργασίας απλού-κειμένου WordPad. Ο Κινκλ δεν κατάφερε να συγκρατηθεί και ακολούθησε την υπόδειξη. Στο κάτω μέρος του κειμένου, βρήκε το ακόλουθο μήνυμα:
ο TIBERIVS CLAVDIVS CAESAR λέει “lxxt>33m2mqkyv2gsq3q=w]O2ntk.”
Αμέσως βάλθηκε να σπάσει τον κώδικα.
Αρχικά, αναγνώρισε ότι το κρυπτογραφημένο κείμενο είχε κωδικοποιηθεί βάσει του «Κώδικα του Καίσαρα», μία από τις απλούστερες και πιο γνωστές τεχνικές κωδικοποίησης στην κρυπτογραφία. Πρόκειται για κώδικα αντικατάστασης στον οποίο κάθε γράμμα του κειμένου αντικαθίσταται από κάποιο άλλο γράμμα με σταθερή απόσταση κάθε φορά στο αλφάβητο. Για παράδειγμα, με μετατόπιση 3, το Α αντικαθίσταται από το Δ, το Β από το Ε, και ούτω καθεξής. Η μέθοδος πήρε το όνομά της από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος την χρησιμοποιούσε στην προσωπική του αλληλογραφία.
Κι εφόσον ο Τιβέριος Κλαύδιος ήταν ο 4ος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ο Κινκλ υπέθεσε – και σωστά – ότι το κείμενο έπρεπε να μετατοπιστεί κατά 4 γράμματα του αλφάβητου προς τα πίσω. Το πείραμα έπιασε και το κείμενο αποκάλυψε μία διεύθυνση URL. Όταν όμως πάτησε πάνω στη διεύθυνση, η σελίδα που εμφανίστηκε περιείχε την εικόνα μιας πλαστικής πάπιας και τις λέξεις:
«Αυτό είναι απλό δόλωμα. Φαίνεται πως δεν μπορείς να μαντέψεις [guess] πώς να ξετρυπώσεις [out] το μήνυμα».
Η φράση προβλημάτισε αρκετά τον Κινκλ και τους συνοδοιπόρους του στο αινιγματικό παιχνίδι, έως ότου κατάλαβαν ότι οι λέξεις «μαντέψεις» [«guess»] και «ξετρυπώσεις» [«out»] σχετίζονταν με το λογισμικό αποκρυπτογράφησης OutGuess!
Τρέχοντας την εικόνα με το πρόγραμμα OutGuess ανακάλυψαν ένα link που οδηγούσε σε ένα πίνακα μέσα στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης reddit. Όταν ο Κινκλ κλίκαρε το link είδε τις τρίχες του να σηκώνονται: μπροστά στα μάτια του έκανε την εμφάνισή της η μυστήρια εικόνα μιας αράδας αριθμητικών στοιχείων των Μάγια, αρκετές γραμμές δυσνόητων γραμμάτων και δύο εικόνες με τις ετικέτες «welcome» και «problems?».
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή κάποιος πόσταρε ένα link σε ένα ανώνυμο «δωμάτιο συζήτησης» στην ιστοσελίδα τσατ Mibbit.com. Η ανησυχία του Κινκλ είχε αρχίσει να εντείνεται. Είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο όλο αυτό να ήταν αποτέλεσμα «τρολαρίσματος». Αυτοί που «τρολάρουν» δεν συνηθίζουν να τραβάνε σε τόσο μάκρος τις πλάκες τους. Κάτι πιο σοβαρό κρυβόταν από πίσω.
Η νύχτα τον βρήκε να λύνει μία σειρά από ενδείξεις που είχαν να κάνουν με κώδικες βιβλίων, τον Βασιλιά Αρθούρο και την αναζήτηση του Ιερού Δισκοπότηρου, για να ανακαλύψει τελικά το ακόλουθο μήνυμα: «κάλεσέ μας στον αριθμό 2143…».
Αμέσως ειδοποίησε τους φίλους του στο chat room ότι του δίνουν έναν αριθμό τηλεφώνου. Κανείς όμως δεν φαινόταν να τον πιστεύει. Ξαφνικά, δέχτηκε το ακόλουθο προσωπικό μήνυμα: «προπορεύεσαι κατά πολύ των άλλων», καθώς και μία πρόσκληση σε ένα άλλο μικρότερο δωμάτιο συζήτησης μέσα στο ίδιο δίκτυο. Μπαίνοντας εκεί άρχισε να σχηματίζει τον τηλεφωνικό αριθμό μέσω του Google Voice. Μία προηχογραφημένη φωνή τον καλωσόρισε: «Πολύ καλά. Τα πήγες περίφημα. Υπάρχουν 3 πρώτοι αριθμοί που σχετίζονται με την αρχική εικόνα jpg. Ο 3301 είναι ένας από αυτούς. Θα πρέπει να βρεις τους άλλους δύο. Πολλαπλασίασε και τους τρεις από αυτούς τους αριθμούς μαζί και πρόσθεσε μία προέκταση .com για να ανακαλύψεις το επόμενο βήμα. Καλή τύχη».
Οι ψηφιακές διαστάσεις της ηλεκτρονικής εικόνας ήταν 509 και 503, αμφότεροι πρώτοι αριθμοί. Εν συνεχεία πολλαπλασίασε τους αριθμούς και έβγαλε «λαβράκι»: μία νέα διεύθυνση URL. Στην οθόνη του εμφανίστηκε η εικόνα ενός τζιτζικιού και από κάτω ένα ρολόι αντίστροφης μέτρησης που επρόκειτο να λήξει σε 3 μέρες. Τέλος, ανοίγοντας την εικόνα του τζίτζικα με το OutGuess ανακάλυψε άλλο ένα περίεργο μήνυμα: «Κατάφερες να φτάσεις μέχρι εδώ, Η υπομονή είναι αρετή. Τσέκαρε πάλι στις 5:00 το απόγευμα της Δευτέρας 9/1/2012. UTC».
O Κινκλ είχε αρχίσει πλέον να πανικοβάλλεται. Όλο αυτό ξεπερνούσε τα όρια του απλού παιχνιδιού και άρχιζε να λαμβάνει πραγματικές διαστάσεις.
Είχε έρθει η Δευτέρα 9/1/2012. η ώρα ήταν 4:59 και ο Κινκλ με το συγκάτοικό του είχαν καρφωμένο το βλέμμα τους στην οθόνη. Η αντίστροφη μέτρηση είχε φτάσει στο μηδέν και τότε… τότε η ιστοσελίδα επαναφορτώθηκε εμφανίζοντας 14 συντεταγμένες GPS, καθώς και τις τοποθεσίες στις οποίες αυτές παρέπεμπαν σε όλο τον πλανήτη: Βαρσοβία, Σεούλ, Παρίσι, Σίδνεϊ, Χαβάη, Μαϊάμι, Νέα Ορλεάνη, Σιάτλ.
Τι μπορεί να σήμαιναν αυτά τα μέρη; Tις εβδομάδες που ακολούθησαν χρήστες επισκέφτηκαν τις διευθύνσεις στο Παρίσι, τη Βαρσοβία, το Μαϊάμι και το Σίδνεϊ και πόσταραν στο δωμάτιο συζήτησης εικόνες των ευρημάτων τους: λευκά φύλλα χαρτιού κολλημένα σε φανάρια κυκλοφορίας, τα οποία περιείχαν το καθένα και ένα διαφορετικό κώδικα QR και μία κόκκινη εικόνα ενός τζίτζικα. Οι κωδικοί οδηγούσαν σε διευθύνσεις URL, οι οποίες όταν ανοίχτηκαν με το OutGuess αποκάλυψαν δύο νέα μηνύματα.
Ο Κινκλ αδυνατούσε να καταλάβει σε τι αναφέρονταν. Κάποιος άλλος όμως τα κατάφερε: ένα ποίημα 300 στροφών γραμμένο από τον πασίγνωστο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Ουίλιαμ Γκίμπσον με τίτλο «Αγρίππας (Βίβλος των Νεκρών)».
Χρησιμοποιώντας το ποίημα για να αποκωδικοποιήσουν το περιεχόμενο των μηνυμάτων, οι συμμετέχοντες στο «παιχνίδι» έβγαλαν μία διεύθυνση Tor. Ο όρος Tor, συντομογραφία του Onion Router, είναι ένα σκοτεινό δίκτυο που αποκρύπτει τη διεύθυνση IP του χρήστη, ανακατευθύνοντας την διαδικτυακή κυκλοφορία μέσω proxies. Στην πραγματικότητα, το Tor επιτρέπει στους χρήστες να περιηγούνται ανώνυμα στο διαδίκτυο – ακόμη και στις πιο σκοτεινές γωνιές του – χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να εντοπιστούν. Μέσα σε αυτούς τους μυστικούς, βαθιά θαμμένους στο Βαθύ Ιστό, χώρους βρίσκονταν τα εναπομείναντα στοιχεία που θα παρείχαν τη λύση στο αίνιγμα.
Ο Κινκλ «κατέβασε» το λογισμικό Tor και επισκέφτηκε τη διεύθυνση, η οποία τον καθοδήγησε να δημιουργήσει έναν ανώνυμο λογαριασμό στην υπηρεσία Hotmail. Μερικά λεπτά αργότερα, έλαβε ένα μέιλ. Περιείχε ένα γρίφο που ο Κινκλ έπρεπε να λύσει μόνος του.
Ήταν όμως αδύνατον, καθώς χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει ένα σωρό περίπλοκα λογισμικά αποκρυπτογράφησης. Οι προγραμματιστές φίλοι του δεν μπορούσαν ούτε κι αυτοί να βοηθήσουν.
Δέκα μέρες μετά την έναρξη της περιπέτειάς του ήταν αποφασισμένος να τα εγκαταλείψει.
«Δεν ξανάκουσα τίποτα», παραδέχεται ο Κινκλ.
Ωστόσο, μερικές εβδομάδες αφότου είχε εγκαταλείψει την προσπάθεια, με το μυστήριο να του «τριβελίζει» το μυαλό, γκούγκλαρε τη λέξη «cicada» [«τζιτζίκι»] και τον αριθμό 3301, για να ανακαλύψει μία νέα εξέλιξη στο αίνιγμα:
Ένα άλλο μυστήριο μήνυμα είχε δημοσιευτεί το Φεβρουάριο του 2012 στον ίδιο πίνακα του σάιτ 4chan, το οποίο έλεγε:
«Βρήκαμε τα άτομα που αναζητούσαμε. Εδώ, λοιπόν, τελειώνει το μακρύ ταξίδι μας».
Επιπλέον, την επόμενη ακριβώς μέρα, άλλο ένα παράξενο σημείωμα εμφανίστηκε σε ένα ιστότοπο προσωρινής αποθήκευσης κειμένων ονόματι Pastebin. Έμοιαζε με επιστολή συγχαρητηρίων στους νικητές του παζλ, το οποίο είχε ανα-δημοσιευτεί από κάποιο μέλος των Anonymous:
«ΜΗΝ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ – Δίχως αμφιβολία, αναρωτιέστε τι είναι αυτό που κάνουμε. Είμαστε κάτι σαν «δεξαμενή σκέψης» [«think tank»]. Πρωταρχικός στόχος μας είναι η έρευνα και η ανάπτυξη τεχνικών υποστήριξης των ιδεών μας. Ελευθερία, ιδιωτικότητα, ασφάλεια».
Το μήνυμα πρόσφερε στους νικητές ελεύθερη συνδρομή μέλους στην ομάδα, εάν και εφόσον απαντούσαν σε μερικές ερωτήσεις του τύπου: «πιστεύετε πως η διακίνηση των πληροφοριών θα έπρεπε να είναι ελεύθερη;».
Ο Κινκλ δεν μπορούσε να πιστέψει με τίποτα ότι αυτό ήταν το τέλος όλου αυτού του κρυπτικού παιχνιδιού. Μέσα σε 10 μέρες ταξίδεψε τόσο στον παγκόσμιο ιστό όσο δεν έχουν ταξιδέψει άλλοι σε ολόκληρη τη ζωή τους.
Μέχρι σήμερα διατηρεί τον Tor περιηγητή του και τις κεραίες του τεντωμένες, περιηγούμενος στα τρίσβαθα του διαδικτύου, με την ελπίδα ότι μπορεί κάποτε να πέσει πάνω στην αληθινή απάντηση στο αίνιγμα.iefimerida.gr
READ MORE->->billnews.gr